ادعیه رب در قرآن سوره 23: المؤمنون


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ



قَالَ رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ ﴿26﴾


[نوح] گفت پروردگارا از آن روى كه دروغزنم خواندند مرا يارى كن (26)


وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ ﴿29﴾


و بگو پروردگارا مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين

 مهمان‏نوازانى (29)


رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿94﴾


پروردگارا پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده (94)


وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ﴿97﴾


و بگو پروردگارا از وسوسه‏هاى شيطانها به تو پناه مى‏برم (97)


وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ ﴿98﴾


و پروردگارا از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‏برم (98)


حَتَّى إِذَا جَاء أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ﴿99﴾


تا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد مى‏گويد پروردگارا مرا بازگردانيد (99)



وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ ﴿118﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت كن [كه] تو بهترين بخشايندگانى (118)

 



+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 10:33  توسط محمد ضیغم تبار  | 
ادعیه رب در قرآن سوره 21: الأنبياء


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ﴿83﴾


و ايوب را [ياد كن] هنگامى كه پروردگارش را ندا داد كه به


من آسيب رسيده است و تويى مهربانترين مهربانان (83)



وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ﴿89﴾


و زكريا را [ياد كن] هنگامى كه پروردگار خود را خواند


پروردگارا مرا تنها مگذار و تو بهترين ارث برندگانى (89)
-->
  -->
  
+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 10:4  توسط محمد ضیغم تبار  | 
ادعیه رب در قرآن سوره 20: طه



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ﴿25﴾


گفت پروردگارا سينه‏ام را گشاده گردان (25)


وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي ﴿26﴾


و كارم را براى من آسان ساز (26)



وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِي ﴿27﴾


يَفْقَهُوا قَوْلِي ﴿28﴾


و از زبانم گره بگشاى (27)


فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن



يُقْضَى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا ﴿114﴾





پس بلندمرتبه است‏خدا فرمانرواى بر حق و در


[خواندن] قرآن پيش از آنكه وحى آن بر تو پايان يابد شتاب مكن


و بگو پروردگارا بر دانشم بيفزاى (114)



وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ


الْقِيَامَةِ أَعْمَى (124)


و هر كس از ياد من ["]دل بگرداند در حقيقت زندگى تنگ [و سختى


خواهد داشت و روز رستاخيز او را نابينا محشور مى‏كنيم (124)



قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا ﴿125﴾


مى‏گويد پروردگارا چرا مرا نابينا محشور كردى با آنكه بينا بودم (125)



قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى


مى‏فرمايد همان طور كه نشانه‏هاى ما بر تو آمد


و آن را به فراموشى سپردى امروز همان گونه

فراموش مى‏شوى (126)
-->
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 9:30  توسط محمد ضیغم تبار  | 
ادعیه رب در قرآن سوره 19:مریم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم


إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاء خَفِيًّا ﴿3﴾


آنگاه كه [زكريا] پروردگارش را آهسته ندا كرد (3)


قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا


وَلَمْ أَكُن بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا ﴿4﴾


گفت پروردگارا من استخوانم سست گرديده و [موى] سرم

از پيرى سپيد گشته و اىپروردگارمن هرگز در دعاى تو

نااميد نبوده‏ام (4)




يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا ﴿6﴾

كه از من ارث برد و از خاندان يعقوب [نيز] ارث برد و او را اى


پروردگار من پسنديده گردان (6)


قَالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ


امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ﴿8﴾


گفت پروردگارا چگونه مرا پسرى خواهد بود و حال آنكه زنم



نازاست و من از سالخوردگى ناتوان شده‏ام (8)



قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّي آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ


 ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا ﴿10﴾



گفت پروردگارا نشانه‏اى براى من قرار ده فرمود نشانه تو اين است كه


 سه شبانه [روز] با اينكه سالمى با مردم سخن نمى‏گويى (10)




قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كَانَ بِي حَفِيًّا ﴿47﴾


[ابراهيم] گفت درود بر تو باد به زودى از پروردگارم براى تو آمرزش


مى‏خواهم زيرا او همواره نسبت به من پر مهر بوده است (47)



وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَأَدْعُو رَبِّي عَسَى أَلَّا أَكُونَ بِدُعَاء

 رَبِّي شَقِيًّا ﴿48﴾


و از شما و [از] آنچه غير از خدا مى‏خوانيد كناره مى‏گيرم


و پروردگارم را مى‏خوانم اميدوارم كه در خواندن پروردگارم


نااميد نباشم (48)

-->
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 7:25  توسط محمد ضیغم تبار  | 
ادعیه رب در قرآن سوره 17: الإسراء


ادعیه رب در قرآن سوره 17: الإسراء


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم


وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا

 رَبَّيَانِي صَغِيرًا ﴿24﴾



و از سر مهربانى بال فروتنى بر آنان بگستر و بگو پروردگارا

 

آن دو رارحمت كن چنانكه مرا در کودکی پروردند (24)




وَقُل رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ

 

 وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا ﴿80﴾





و بگو پروردگارا مرا [در هر كارى] به طرز درست داخل

 

كن و به طرز درست‏خارج ساز و از جانب خود براى من

 

تسلطى يارى ‏بخش قرار ده (80)

 

 



 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 6:27  توسط محمد ضیغم تبار  | 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

ادعیه رب در قرآن سوره 14: إبراهيم


وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الأَصْنَامَ ﴿35﴾


و [ياد كن] هنگامى را كه ابراهيم گفت پروردگارا اين شهر را

ايمن گردان و مرا و فرزندانم را از پرستيدن بتان دور دار (35)


رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي

وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿36﴾

پروردگارا آنها بسيارى از مردم را گمراه كردند پس هر كه از

من پيروى كند بى گمان او از من است و هر كه مرا

نافرمانى كند به يقين تو آمرزنده و مهربانى (36)

الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ

إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاء ﴿39﴾

سپاس خداى را كه با وجود سالخوردگى اسماعيل و اسحاق

را به من بخشيد به راستى پروردگار من شنونده دعاست (39)

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء ﴿40﴾

پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من

نيز پروردگارا و دعاى مرا بپذير (40)
+ نوشته شده در  شنبه هشتم مرداد ۱۳۹۰ساعت 10:40  توسط محمد ضیغم تبار  |