|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
گفت پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش پس خدا از او
درگذشت كه وى آمرزنده مهربان است
قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِّلْمُجْرِمِينَ
[موسى] گفت پروردگارا به پاس نعمتى كه بر من ارزانى
داشتى هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم بود فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا يَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ موسى ترسان و نگران از آنجا بيرون رفت می گفت
پروردگارا مرا از گروه ستمكاران نجات بخش فَسَقَى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ
پس گفت ای پروردگار من همانا من به آنچه فرو
فرستادی بر من از خیر محتاجم (۲۴)
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 10:34 توسط محمد ضیغم تبار
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ
نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ
صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ
[سليمان] از گفتار او دهان به خنده گشود و گفت
پروردگارا در دلم افكن تا نعمتى را كه به من و پدر
و مادرم ارزانى داشتهاى سپاس بگزارم و به كار
شايستهاى كه آن را مىپسندى بپردازم و مرا
به رحمتخويش در ميان بندگان شايستهات
داخل كن
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 10:7 توسط محمد ضیغم تبار
|
ادعیه رب در قرآن سوره 26: الشعراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
پروردگارا به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى
وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ و بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ و روزى كه [مردم] برانگيخته مىشوند رسوايم مكن يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمىدهد إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ پروردگارا مرا و كسان مرا از آنچه انجام مىدهند رهايى بخش
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 9:42 توسط محمد ضیغم تبار
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا ﴿30﴾ و پيامبر [خدا] گفت پروردگارا قوم من اين قرآن را رها كردند (30) قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا ﴿77﴾ بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمىكند در حقيقتشما به تكذيب پرداختهايد و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد (77)
+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 9:18 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
