ادعیه رب در قرآن سوره 26: الشعراء

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

 رَبِّ هَبْ   لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ﴿83﴾

 

پروردگارا به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى (83)

 

وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ﴿84﴾

 

و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار (84)

 

وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ﴿85﴾

 

و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان (85)

 

وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ ﴿86﴾

 

و بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود (86)

 

وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿87﴾

 

و روزى كه [مردم] برانگيخته مى‏شوند رسوايم مكن (87)

 

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿88﴾

 

روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‏دهد (88)

 

إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿89﴾

 

مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد (89)

 

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿169﴾

 

پروردگارا مرا و كسان مرا از آنچه انجام مى‏دهند رهايى بخش (169)

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 9:42  توسط محمد ضیغم تبار  |