بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿16﴾

 

گفت پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش پس خدا از او

 

درگذشت كه وى آمرزنده مهربان است (16)

 

قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِّلْمُجْرِمِينَ ﴿17﴾

 

[موسى] گفت پروردگارا به پاس نعمتى كه بر من ارزانى

 

داشتى هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم بود (17)

 

فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا يَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿21﴾

 

موسى ترسان و نگران از آنجا بيرون رفت می گفت

 

 پروردگارا مرا از گروه ستمكاران نجات بخش (21)

 

فَسَقَى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ﴿24﴾

 

پس آب داد برای آن دو پس بازگشت بسوی سایه

 

پس گفت ای پروردگار من همانا من به آنچه فرو

 

 فرستادی بر من از خیر محتاجم (۲۴)

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۰ساعت 10:34  توسط محمد ضیغم تبار  |