1) سورة البقرة  آيه 263 :

 

قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ

 

يَتْبَعُهَا أَذًى وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ  

 

 

مکارم: گفتار پسندیده (در برابر نیازمندان)، و عفو
 
(و گذشت از خشونتهای آنها)، از بخششی که آزاری به
 
دنبال آن باشد، بهتر است؛ و خداوند، بی‌نیاز و بردبار است.

 
 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا

 

كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ الْأَرْضِ

 

 

 

 

 

  وَلَا تَيَمَّمُو  ا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم

 

 

  بِآخِذِيهِ إِلَّا أَن تُغْمِضُوا فِيهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ

 

 

غَنِيٌّ حَمِيدٌ  

 

 

مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از قسمتهای پاکیزه
 
اموالی که (از طریق تجارت) به دست آورده‌اید، و از آنچه
 
از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم (از منابع و معادن و
 
درختان و گیاهان)، انفاق کنید! و برای انفاق، به سراغ
 
قسمتهای ناپاک نروید در حالی که خود شما،
 
(به هنگام پذیرش اموال،) حاضر نیستید آنها را بپذیرید؛
 
مگر از روی اغماض و کراهت! و بدانید خداوند، بی‌نیاز
 
و شایسته ستایش است.

 
 

لِلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ

 

لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ

 

الْجَاهِلُ أَغْنِيَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم

 

بِسِيمَاهُمْ لَا يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا

 

تُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ  

 

 

مکارم: (انفاقِ شما، مخصوصاً باید) برای نیازمندانی باشد
 
که در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته‌اند؛ (و توجّه به آیین خدا،
 
آنها را از وطنهای خویش آواره ساخته؛ و شرکت در میدانِ
 
جهاد، به آنها اجازه نمی‌دهد تا برای تأمین هزینه زندگی،
 
دست به کسب و تجارتی بزنند؛) نمی‌توانند مسافرتی
 
کنند (و سرمایه‌ای به دست آورند؛) و از شدّت خویشتن‌داری،
 
افراد ناآگاه آنها را بی‌نیاز می‌پندارند؛ امّا آنها را از چهره‌هایشان
 
می‌شناسی؛ و هرگز با اصرار چیزی از مردم نمی‌خواهند.
 
(این است مشخّصات آنها!) و هر چیز خوبی در راه خدا
 
انفاق کنید، خداوند از آن آگاه است.

 
 

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ

 

أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ هُمْ

 

وَقُودُ النَّارِ  

مکارم: ثروتها و فرزندانِ کسانی که کافر شدند، نمی‌تواند آنان
 
را از (عذابِ) خداوند باز دارد؛ (و از کیفر، رهایی بخشد.) و آنان
 
خود، آتشگیره دوزخند.
 
 
 
 
فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَن دَخَلَهُ
 
 
 
كَانَ آمِنًا وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ
 
 
 
اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ
 
 
 
غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ  
 
 مکارم: در آن، نشانه‌های روشن، (از جمله) مقام ابراهیم
 
است؛ و هر کس داخل آن [= خانه خدا] شود؛ در امان
 
خواهد بود، و برای خدا بر مردم است که آهنگ خانه (او)
 
کنند، آنها که توانایی رفتن به سوی آن دارند. و هر کس
 
کفر ورزد (و حج را ترک کند، به خود زیان رسانده)،
 
خداوند از همه جهانیان، بی‌نیاز است.

 
 
 
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَ
 
 
لَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ
 
 
 
النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ  
 
 
مکارم: کسانی که کافر شدند، هرگز نمی‌توانند در پناه اموال
 
 
وفرزندانشان، از مجازات خدا در امان بمانند! آنها اصحاب
 
دوزخند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند.
 
 
 
 
لَّقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ
 
 
   
فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ
 
 
الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ
 
 
الْحَرِيقِ  
 
 
مکارم: خداوند، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است،
 
و ما بی‌نیازیم»، شنید! به زودی آنچه را گفتند، خواهیم
 
نوشت؛ و (همچنین) کشتن پیامبران را بناحق (می‌نویسیم)؛
 
و به آنها می‌گوییم: «بچشید عذاب سوزان را
 
 
(در برابر کارهایتان!)»

 
 
 
 
وَابْتَلُوا الْيَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ
 
 
 
فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ
 
 
 
أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن
 
 
يَكْبَرُوا وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَن
 
 
كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ
 
 
إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَكَفَى
 
 
بِاللَّهِ حَسِيبًا  
 
مکارم: و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر
 
 
در آنها رشد (کافی) یافتید، اموالشان را به آنها بدهید!
 
 
و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموالشان را از روی اسراف
 
نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، (از برداشت حق الزحمه)
 
خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به طور شایسته
 
(و مطابق زحمتی که می‌کشد،) از آن بخورد. و هنگامی که
 
اموالشان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه
 
خداوند برای محاسبه کافی است.

 
 
 
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ
 
 
وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ
 
 
وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا
 
 
فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ
 
 
غَنِيًّا حَمِيدًا  
 
 
مکارم: آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آن خداست.
 
و ما به کسانی که پیش از شما، کتاب آسمانی به آنها داده
 
شده بود، سفارش کردیم، (همچنین) به شما (نیز) سفارش
 
می‌کنیم که از (نافرمانی) خدا بپرهیزید! و اگر کافر شوید،
 
(به خدا زیانی نمی‌رسد؛ زیرا) برای خداست آنچه در
 
آسمانها و آنچه در زمین است، و خداوند، بی‌نیاز و
 
ستوده است.

 
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ
 
 
شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ
 
 
وَالْأَقْرَبِينَ إِن يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى
 
 
بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَن تَعْدِلُوا وَإِن تَلْوُوا
 
 
أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا  
 
 
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! کاملاً قیام به عدالت
 
کنید! برای خدا شهادت دهید، اگر چه (این گواهی) به زیان
 
 
خود شما، یا پدر و مادر و نزدیکان شما بوده باشد! (چرا که)
 
 
اگر آنها غنیّ یا فقیر باشند، خداوند سزاوارتر است که از آنان
 
 
حمایت کند. بنابراین، از هوی و هوس پیروی نکنید؛ که از حق،
 
منحرف خواهید شد! و اگر حق را تحریف کنید، و یا از اظهار آن،
 
اعراض نمایید، خداوند به آنچه انجام می‌دهید، آگاه است.

 
 
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ
 
 
وَيَسْتَخْلِفْ مِن بَعْدِكُم مَّا يَشَاءُ كَمَا
 
 
أَنشَأَكُم مِّن ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ  
 
مکارم: پروردگارت بی‌نیاز و مهربان است؛ (پس به کسی
 
 
ستم نمی‌کند؛ بلکه همه، نتیجه اعمال خود را می‌گیرند؛)
 
 
اگر بخواهد، همه شما را می‌برد؛ سپس هر کس را بخواهد
 
جانشین شما می‌سازد؛ همان‌طور که شما را از نسل اقوام
 
 
دیگری به وجود آورد.

 
 
 
وَنَادَى أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ رِجَالًا يَعْرِفُونَهُم
 
 
 
بِسِيمَاهُمْ قَالُوا مَا أَغْنَى عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا
 
 
 
كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ  
 
 
مکارم: و اصحاب اعراف، مردانی (از دوزخیان را) که از
 
سیمایشان آنها را می‌شناسند، صدا می‌زنند و می‌گویند:
 
 
«(دیدید که) گردآوری شما (از مال و ثروت و آن و فرزند) و
 
 
تکبّرهای شما، به حالتان سودی نداد!»

 
 
 
 
إِن تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِن
 
 
تَنتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَعُودُوا نَعُدْ
 
 
وَلَن تُغْنِيَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ
 
 
وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ  
 
مکارم: اگر شما فتح و پیروزی می‌خواهید، پیروزی به سراغ
 
شما آمد! و اگر (از مخالفت) خودداری کنید، برای شما بهتر
 
است! و اگر بازگردید، ما هم باز خواهیم گشت؛ و جمعیت
 
شما هر چند زیاد باشد، شما را (از یاری خدا) بی‌نیاز نخواهد
 
کرد؛ و خداوند با مؤمنان است!

 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ
 
 
فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ
 
 
هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ
 
 
مِن فَضْلِهِ إِن شَاءَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ  
 
 
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! مشرکان ناپاکند؛ پس
 
نباید بعد از امسال، نزدیک مسجد الحرام شوند! و اگر از فقر
 
می‌ترسید، خداوند هرگاه بخواهد، شما را به کرمش بی‌نیاز
 
می‌سازد؛ (و از راه دیگر جبران می‌کند؛) خداوند دانا و حکیم
 
است.

 
 
 
 
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ
 
 
وَهُمْ أَغْنِيَاءُ رَضُوا بِأَن يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ
 
وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ  
 
مکارم: راه مؤاخذه تنها به روی کسانی باز است که از تو اجازه
 
می‌خواهند در حالی که توانگرند؛ (و امکانات کافی برای جهاد
 
دارند؛) آنها راضی شدند که با متخلّفان [= زنان و کودکان
 
و بیماران‌] بمانند؛ و خداوند بر دلهایشان مهر نهاده؛ به همین
 
جهت چیزی نمی‌دانند!
 
 
 
 
وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي
 
مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ  
 
 
مکارم: و بیشتر آنها، جز از گمان (و پندارهای بی‌اساس)،
 
پیروی نمی‌کنند؛ (در حالی که) گمان، هرگز انسان را از حقّ
 
 
بی‌نیاز نمی‌سازد (و به حق نمی‌رساند)! به یقین، خداوند
 
 
از آنچه انجام می‌دهند، آگاه است!

 
 
 
قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ
 
 
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ
 
 
 
إِنْ عِندَكُم مِّن سُلْطَانٍ بِهَذَا أَتَقُولُونَ
 
 
 
عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ  
 
مکارم: گفتند: «خداوند فرزندی برای خود انتخاب کرده است»!
 
 
(از هر عیب و نقص و احتیاجی) منزه است! او بی‌نیاز است!
 
 
از آن اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است! شما
 
هیچ‌گونه دلیلی بر این ادعا ندارید! آیا به خدا نسبتی
 
 
می‌دهید که نمی‌دانید؟!

 
 
 
قُلِ انظُرُوا مَاذَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ
 
 
وَمَا تُغْنِي الْآيَاتُ وَالنُّذُرُ عَن قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ  
 
 
 
مکارم: بگو: «نگاه کنید چه چیز (از آیات خدا و نشانه‌های توحیدش)
 
در آسمانها و زمین است!» اما این آیات و انذارها به حال کسانی
 
که (به خاطر لجاجت) ایمان نمی‌آورند مفید نخواهد بود!

 
 
 
 
وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَ
 
 
ادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنكُم
 
 
مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ
 
 
تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ  
 
 
مکارم: و (هنگامی که می‌خواستند حرکت کنند، یعقوب)
 
 
گفت: «فرزندان من! از یک در وارد نشوید؛ بلکه از درهای
 
 
متفرّق وارد گردید (تا توجه مردم به سوی شما جلب نشود)!
 
 
و (من با این دستور،) نمی‌توانم حادثه‌ای را که از سوی خدا
 
 
حتمی است، از شما دفع کنم! حکم و فرمان، تنها از آنِ
 
 
خداست! بر او توکّل کرده‌ام؛ و همه متوکّلان باید بر او
 
 
توکّل کنند!»

 
 
وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ
 
 
يُغْنِي عَنْهُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ إِلَّا حَاجَةً
 
 
فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِّمَا
 
 
عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ  
 
 
مکارم: و هنگامی که از همان طریق که پدر به آنها دستور
 
 
داده بود وارد شدند، این کار هیچ حادثه حتمی الهی را
 
 
نمی‌توانست از آنها دور سازد، جز حاجتی در دل یعقوب
 
 
(که از این طریق) انجام شد (و خاطرش آرام گرفت)؛ و او
 
 
به خاطر تعلیمی که ما به او دادیم، علم فراوانی داشت؛
 
 
ولی بیشتر مردم نمی‌دانند!

وَقَالَ مُوسَى إِن تَكْفُرُوا أَنتُمْ وَمَن فِي الْأَرْضِ
 
 
جَمِيعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ  
 
 
مکارم: و موسی (به بنی اسرائیل) گفت: «اگر شما و همه
 
مردم روی زمین کافر شوید، (به خدا زیانی نمی‌رسد؛ چرا که)
 
خداوند، بی‌نیاز و شایسته ستایش است!»

 
 
 
 
فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ  
 
 
مکارم: و آنچه را به دست آورده بودند، آنها را از عذاب الهی
 
 
نجات نداد!

 
 
 
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ
 
 
وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِي عَنكَ شَيْئًا  
 
مکارم: هنگامی که به پدرش گفت: «ای پدر! چرا چیزی را
 
می‌پرستی که نه می‌شنود، و نه می‌بیند، و نه هیچ مشکلی
 
را از تو حلّ می‌کند؟!

 
 
لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنَّ
 
 
اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ  
 
مکارم: آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست؛
 
 
و خداوند بی‌نیاز، و شایسته هر گونه ستایش است!

 
 
 
26) سورة النور  آيه 33 :
 
وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّى
 
 
 
يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ
 
 
الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ
 
 
 
عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا وَآتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ
 
 
 
الَّذِي آتَاكُمْ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى
 
 
الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ
 
 
الدُّنْيَا وَمَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ
 
 
إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ  
 
 
مکارم: و کسانی که امکانی برای ازدواج نمی‌یابند، باید
 
 
پاکدامنی پیشه کنند تا خداوند از فضل خود آنان را بی‌نیاز
 
گرداند! و آن بردگانتان که خواستار مکاتبه [=قرار داد
 
 
مخصوص برای آزاد شدن‌] هستند، با آنان قرار داد ببندید
 
اگر رشد و صلاح در آنان احساس می‌کنید (که بعد از آزادی،
 
 
توانایی زندگی مستقل را دارند)؛ و چیزی از مال خدا را که
 
 
به شما داده است به آنان بدهید! و کنیزان خود را برای
 
دستیابی متاع ناپایدار زندگی دنیا مجبور به خود فروشی
 
نکنید اگر خودشان می‌خواهند پاک بمانند! و هر کس آنها
 
را (بر این کار) اجبار کند، (سپس پشیمان گردد،) خداوند
 
 
بعد از این اجبار آنها غفور و رحیم است! (توبه کنید و
 
بازگردید، تا خدا شما را ببخشد!)
 
 
مَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ  
 
 
مکارم: این تمتع و بهره‌گیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد
 
داشت!

 
 
قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ
 
 
بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ
 
مُسْتَقِرًّا عِندَهُ قَالَ هَذَا مِن فَضْلِ رَبِّي
 
 
لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا
 
 
يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ
 
 
كَرِيمٌ  
مکارم: (امّا) کسی که دانشی از کتاب (آسمانی) داشت
 
 
گفت: «پیش از آنکه چشم بر هم زنی، آن را نزد تو خواهم
 
 
آورد!» و هنگامی که (سلیمان) آن (تخت) را نزد خود ثابت
 
و پابرجا دید گفت: «این از فضل پروردگار من است، تا مرا
 
 
آزمایش کند که آیا شکر او را بجا می‌آورم یا کفران می‌کنم؟!
 
 
و هر کس شکر کند، به نفع خود شکر می‌کند؛ و هر کس
 
کفران نماید (بزیان خویش نموده است، که) پروردگار من،
 
 
غنیّ و کریم است!»

 
 
 
 
 
وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ
 
 
لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ  
 
 
مکارم: کسی که جهاد و تلاش کند، برای خود جهاد می‌کند؛
 
 
چرا که خداوند از همه جهانیان بی نیاز است.

 
 
 
 
وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ
 
 
وَمَن يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَن
 
 
كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ  
 
 
مکارم: ما به لقمان حکمت دادیم؛ (و به او گفتیم:) شکر خدا
 
 
را بجای آور هر کس شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر
 
 
کرده؛ و آن کس که کفران کند، (زیانی به خدا نمی‌رساند)؛
 
 
چرا که خداوند بی‌نیاز و ستوده است.

+ نوشته شده در  جمعه پنجم تیر ۱۳۹۴ساعت 17:50  توسط محمد ضیغم تبار  |