بسم الله الرحمن الرحیم

سوره : الانعام

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمُ

 

الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ

 

كسانى كه به آنها كتاب (آسمانى) داديم

 همان گونه كه پسرانشان را مى‏شناسند او را

 (پيامبر را طبق آنچه در كتابشان معرفى شده

) مى‏شناسند. ولى كسانى كه خودشان را

باخته و به زيان داده‏اند ايمان نخواهند آورد 20

تفسیر نور


اين آيه، مشابه آيه‏ى 146 سوره‏ى بقره است.

 
هم نام و نشان پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله

در تورات وانجيل بوده وعلماى اهل‏كتاب، او را به

عنوان پيامبر موعود به مردم بشارت مى‏دادند، و هم

 اخلاقيّات حضرت و يارانش در كتب آنان بوده است:

 «محمّد رسول‏اللّه والّذين معه أشدّاء علَى الكفّار رحماء

 بينهم... ذلك مثلهم فى التوراة و مثلهم فى الانجيل كزرع...» <275>


شناخت فرزند، اصيل‏ترين و قديمى‏ترين شناخت‏هاست.

چون او را از هنگام تولّد مى‏شناسند، ولى شناخت برادر

 و پدر و مادر براى انسان، ماه‏ها پس از تولّد است چنانكه

شناخت همسر نيز پس از ازدواج مى‏باشد. از اين رو آيه

مى‏فرمايد: آنان پيامبر را مانند فرزندان خود مى‏شناسند.


1- خداوند بر اهل كتاب حجّت را تمام كرده و آنان پيامبر اسلام

 را به خوبى مى‏شناختند. «الّذين آتيناهم الكتاب يعرفونه»


2- پيامبر بايد به گونه‏اى شناخته شود كه هيچ شكّى در او نباشد.

«يعرفونه كما يعرفون أبناءهم»


3- تنها شناخت و علم، مايه‏ى نجات انسان نيست، چه بسيار

 خداشناسان و پيامبرشناسان و دين‏شناسان كه به خاطر عناد

 و لجاجت از زيان‏كارانند.

«يعرفونه كما يعرفون ابناءهم الّذين خسروا أنفسهم»


4- كتمان حقّ، سبب سوء عاقبت وخسارت است.

 «خسروا أنفسهم فهم لايؤمنون»

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم بهمن ۱۳۹۲ساعت 23:29  توسط محمد ضیغم تبار  |