بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

سوره 6: الأنعام

مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ﴿16﴾

آن روز كسى كه [عذاب] از او برگردانده شود قطعا [خدا]

 بر او رحمت آورده و اين است همان رستگارى آشكار (16)

 

تفسیر نور
رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود: سوگند به خدايى كه

 جانم در دست اوست، هيچ كس در قيامت با عمل خود به

بهشت نمى‏رود. پرسيدند: حتّى شما يا رسول اللّه؟ فرمود:

 حتّى من، مگر آنكه فضل و رحمت خدا مرا دريابد. سپس

دستان مبارك خود را روى سر نهاد واين آيه را تلاوت كرد.

<267> البتّه بديهى است كه رحمت الهى تنها به اعمال

 صالح و افراد نيكوكار تعلّق مى‏گيرد.


1- خطر، متوجّه همه است و نجات از عذاب الهى، لطف

 ويژه مى‏طلبد. «من يُصرف... فقد رَحِمَه»


2- تسليم خدا شدن، زمينه‏ى دريافت رحمت الهى است.

 «انّى اُمرت ان اكون اوّل مَن اسلم - من يُصرف عنه... فقد رَحِمَه»


3- تنها رحم الهى قهر او را برمى‏گرداند، قبول اعمال ما

 و شفاعت اولياى خدا هم پرتوى از رحمت اوست.

 «مَن يُصرف... فقد رَحِمَه»

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ساعت 22:0  توسط محمد ضیغم تبار  |