یکی از اساتید
ما می گفت : روزی به یک سنی مذهب گفتم: آیه ی 29 سوره فتح می فرماید: سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم
مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ. مومنین همراه پیامبر کسانی بودند که از چهره ی آنها اثر
سجده مشخص است .گفت: خب درست است
!
گفتم: اگر شما چند سال هم بر
فرش سجده کنید جای سجده روی پیشانی شما نمی ماند پس باید جائی سجده کرد که اصطکاک
ایجاد کند و آن محل یا سنگ است یا مهر . در هر صورت فرش نیست. بنده ی
خدا کم آورد.
به پیشانی این دو نفر دقت کنید که اثر سجده بر مهر مشخص است.
سیماهم فی وجوههم من اثر السجود.
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم بهمن ۱۳۹۲ساعت 0:13 توسط محمد ضیغم تبار
|
