بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

سوره 6: الأنعام

 

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُواْ مِنْهُم


مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿10﴾


و پيش از تو پيامبرانى به استهزا گرفته شدند پس آنچه را


ريشخند مى ‏كردند گريبانگير ريشخندكنندگان ايشان گرديد (10)


تفسیر نور


اين آيه، تسكينى براى پيامبر اسلام است، كه اوّلاً: پيامبران پيشين

هم مورد استهزا قرار گرفته ‏اند. ثانياً: نه تنها عذاب اخروى، بلكه قهر

دنيوى هم دامنگير استهزا كنندگان مى ‏شود.

1- ياد مشكلات ديگران، صبر انسان را زياد مى ‏كند و مبلغ دين نبايد

از استهزاى مخالفان دلتنگ شود. «لقد استهزى‏ء برُسلٍ من قبلك»

2- استهزا، يكى از جنگ‏هاى روانى دشمن و براى تضعيف روحيه‏ ى

رهبران است كه بايد در برابر آن مقاومت كرد. «استهزى‏ء برسل من قبلك»

3- مسخره كنندگان، عاقبت ذليل مى‏شوند و استهزا، دامن خودشان

را مى ‏گيرد. «فحاق بالّذين سخروا»

4- استهزاى دين، يكى از گناهان كبيره است كه وعده‏ى عذاب بر آن


داده شده است. «فحاق بالّذين سخروا...»

5 - خداوند حامى انبياست واستهزا كنندگان را هلاك مى ‏كند.

«فحاق بالّذين سخروا...»

6- استهزا شيوه دائمى كفّار است. «كانوا به يستهزءون»


+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۲ساعت 23:5  توسط محمد ضیغم تبار  |