بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


سوره 5: المائدة


لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ


وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ


مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿82﴾


مسلما يهوديان و كسانى را كه شرك ورزيده ‏اند دشمن‏ ترين مردم


نسبت به مؤمنان خواهى يافت و قطعا كسانى را كه گفتند ما


نصرانى هستيم نزديكترين مردم در دوستى با مؤمنان خواهى يافت


زيرا برخى از آنان دانشمندان و رهبانانى ‏اند كه تكبر نمى ‏ورزند (82)



تفسیر نور


«قِسّيس»، به معناى كشيش است و به عالمان دينى كه عهده ‏دار رياست


مذهبى مسيحيان هستند، گفته مى‏شود. و «رُهبان» به معنى تَرسا به


عابدان مسيحى گفته مى ‏شود.

شأن نزول اين آيه تا آيه‏ ى 85، خوشرفتارى نجاشى، پادشاه حبشه


و مسيحيان آن كشور را با مسلمانان مهاجرى گفته ‏اند كه به رياست


جعفربن ابى ‏طالب‏ عليهما السلام در سال پنجم بعثت از مكّه به آن ديار


هجرت كردند و در حمايت نجاشى، از تعرّض مشركان و فرستادگانشان


به حبشه مصون ماندند. در همان حال كه يهوديان مدينه با ديدن معجزات


واخلاق والاى پيامبر، ايمان نمى ‏آوردند و در توطئه‏ ها عليه مسلمانان

شركت مى ‏كردند، پيمان مى ‏شكستند و فتنه بر مى ‏انگيختند، روحانيون


مسيحى در حبشه، با شنيدن آيات سوره‏ ى مريم، گريستند و از مسلمانان


جانبدارى كردند. <162>

امام صادق ‏عليه السلام پس از تلاوت اين آيه فرمود: «اولئك كانوا قوما


بين عيسى و محمّد و ينتظرون محمّدصلى الله عليه وآله» اين علماى مسيحى


و راهبان گروهى بودند كه در زمانى ميان حضرت عيسى ‏عليه السلام و


حضرت محمّدصلى الله عليه وآله زندگى مى ‏كردند و منتظر آمدن پيامبر


اسلام بودند. <163>

1- دشمنى يهود با مسلمانان، تاريخى و ريشه ‏دار است.


«لتجدنّ اشدّ النّاس عداوة... اليهود»

2- با دشمنان اسلام و غير مسلمانان، بايد با هر يك برخوردى مناسب با

رفتار خودشان شود. «اشدّ النّاس عداوة... اقربهم مودّة»


3- دوستان و دشمنان خود را همراه با تحليل صحيح و عوامل روحى و


اجتماعى آنان بشناسيم. «اشدّ الناس عداوة... اقربهم مودةّ...»


4- زمينه‏ هاى رشد در جامعه، سه چيز است: دانشمند بودن،


خداترسى و نداشتن روحيّه ‏ى استكبارى.


«قسّيسين و رهباناً و انّهم لايستكبرون»

5 - عالمان دينى و عابدان خداترس در اصلاح عقائد و اخلاق

جامعه، نقش مؤثر دارند. «ذلك بان منهم قسيسين و رهباناً و انّهم لايستكبرون»

6- اگر علم و عبادت و اخلاق به هم پيوند خورد انسان حقّ‏گرا مى ‏شود

و تعصب را كنار مى‏گذارد. «ذلك بانّ منهم قسيسين و رهبانا و انّهم لايستكبرون»

7- اسلام تعصّب نابجا ندارد واز علماى ساير اديان كه خدا ترس و با

انصاف باشند، منصفانه تمجيد مى ‏كند.


«ذلك بانّ منهم قسيسين و رهبانا و انّهم لايستكبرون»


8 - تبليغ اسلام در بين مسيحيان مؤثّرتر است. «انّهم لايستكبرون»

(با آنكه مسيحيان، عقيده‏ى انحرافى «تثليث» دارند، ولى به خاطر

روحيه سالم‏تر، آمادگى بيشترى براى حقّ پذيرى دارند.)

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم بهمن ۱۳۹۲ساعت 22:22  توسط محمد ضیغم تبار  |