|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 4: النساء لَّكِنِ اللّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنزَلَ إِلَيْكَ أَنزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلآئِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللّهِ شَهِيدًا ليكن خدا به [حقانيت] آنچه بر تو نازل كرده است گواهى مى دهد [او] آن را به علم خويش نازل كرده است و فرشتگان [نيز] گواهى مى دهند و كافى است خدا گواه باشد
اين كه معارف والاى قرآن از زبان شخص درس ناخوانده اى، در منطقه ى جهل و شرك و دشمنى بيان شده، و مردم تحوّل يافتند و از تفرقه به وحدت، از بخل به ايثار، از شرك به توحيد، از جهل به علم، و از سقوط به عروج معنوى و تشكيل «امّت اسلامى» رسيدند، گواهى خداوند بر لطفى است كه به پيامبر ودين او دارد. 1- در برابر تضعيفهاى ناحقّ، بايد تقويتهاى بجا صورت گيرد. «لكن الله يشهد» 2- انبيا هم در مسير دعوت، نياز به پشتيبانى خدا دارند. «لكن الله يشهد» 3- بهترين تكيهگاه ونقطه ى اميد هر مبلّغ دين، بايد خدا باشد. «لكن اللّه يشهد» 4- سرچشمه ى وحى علم بى نهايت الهى است. «انزله بعلمه» از اين رو با پيشرفت علوم، هر روز از معارف قرآن پردهاى برداشته مى شود. 5 - اگر در گوشهاى از زمين، گنهكاران لجوج بهانه مى گيرند، ولى همه ى فرشتگان هستى، به نفع تو گواهى مى دهند. «والملائكه يشهدون»
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۲ساعت 15:24  توسط محمد ضیغم تبار
|
|