|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 4: النساء إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَ الأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ما همچنانكه به نوح و پيامبران بعد از او وحى كرديم به تو [نيز] وحى كرديم و به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان [نيز] وحى نموديم و به داوود زبور بخشيديم تفسیر نور در تمام قرآن نام 25 نفر از پيامبران آمده است. نام يازده تن از آنان در اين آيه ذكر شده و نام بقيه آنان عبارت است از: آدم، ادريس، هود، صالح، لوط، يوسف، شعيب، ذىالكفل، موسى، الياس، يسع، زكريا، يحيى و عُزير. در حديث آمده است: آنچه بر انبياى پيشين وحى شده بود، بر پيامبر اسلام وحى شده است. <429> «اَسباط» جمع «سِبط» به معناى نوه، عنوان فرزندانى از يعقوب است كه به پيامبرى رسيدند. «زَبور» در لغت به معناى كتاب است، ولى در اصطلاح به كتاب حضرت داود گفته مى شود. «مزامير داود» از كتب عهد قديم (تورات) است و 150 فصل دارد كه هر كدام يك «مزمور» است. 1- وحى و نبوّت، يك جريان و سنّت خلل ناپذير در تاريخ انسان است. «اوحينا الى نوح و...» 2- بيان نمونه هاى تاريخى از يك موضوع (مثل وحى بر پيامبران پيشين،) از شيوه هاى اثبات مدعاست و آگاهى از آنها زمينه ى پذيرش. «اوحينا اليك كما اوحينا الى نوح...» 3- هدف، شيوه و كلّيات محتواى اديان الهى، يكى است. زيرا سرچشمه ى همه آنها خداوند است. «انا اوحينا...» 4- با آنكه در تاريخ، بارها وحى الهى نازل شده است، چرا اهل كتاب، نبوّت پيامبر را نمى پذيرند و ميان او و ديگر انبيا فرق گذاشته، توقّعات اضافى
دارند؟ «اوحينا اليك كما اوحينا الى نوح...»
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۲ساعت 15:4 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
