عن رجل من اهل بلخ، قال:

كنت مع الرضا «عليه السلام» في سفره إلي خراسان، فدعا يوما بمائدة له، فجمع عليها مواليه من السودان و غيرهم. فقلت: جعلت فداك! لو عزلت لهؤلاء مائدة؟ فقال: «مه إنّ الرّبّ - تبارك و تعالي - واحد، و الأم واحدة، و الأب واحد، و الجزاء بالاعمال»:

 

يكي از مردم بلخ می گوید:

در مسافرت امام ابوالحسن علي بن موسي الرضا «عليه السلام» به خراسان، با او همراه بودم. روزي همگان را بر سر سفره فراخواند، و غلامان او از سياه و غير سياه آمدند و بر سر سفره نشستند. به او گفتم: فدايت شوم، آيا بهتر نيست كه براي اينان سفره اي جداگانه گسترده شود؟ گفت: خاموش! خداي همه يكي است، و مادر يكي، و پدر يكي (پس تفاوتي نيست)، و پاداش هر كس بسته به كردار او است.»

[كافي 230:8؛ الحياة 249:1.]

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم دی ۱۳۹۲ساعت 22:45  توسط محمد ضیغم تبار  |