وَلاَ تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا ﴿107﴾


و از كسانى كه به خويشتن خيانت مى ‏كنند دفاع مكن كه خداوند هر كس را


كه خيانتگر و گناه‏ پيشه باشد دوست ندارد (107)


تفسیر نور


ظلم وخيانت به مردم، خيانت به خود است. زيرا آثار سوء زير را بدنبال دارد: 


الف: سبب از دست دادن روحيّه ‏ى صفا و عدالتخواهى است. 


ب: عامل محروم كردن مظلومانى است كه فردا به پا خواهند خواست. 


ج: موجب آماده كردن قهر و دوزخ الهى براى خود است. 


د: جامعه را آلوده مى‏كند و اين آلودگى دامن خود خائن را هم مى ‏گيرد.


1- دفاع از خائن، حرام و رضايت به خيانت، به معناى شركت در جرم است.


«لاتجادل...»


2- حاكم اسلامى بايد پشتيبان مظلومان باشد، نه حامى ظالم. «و لاتجادل...» 


3- عناوين، قدرت‏ها، تهديدها، جوّ و افكار عمومى، هيچ يك مجوّز همكارى با خائن


نيست. «و لا تجادل....»


4- رهبر جامعه و قاضيان بايد خائنان را بشناسند و نقشه‏ هايشان را بدانند،


تا بتوانند موضعگيرى مناسب داشته باشند. «و لاتجادل»


5 - هم از گذشته بايد استغفار كرد، (آيه قبل) و هم نسبت به آينده هشيار


بود. «لاتجادل...»

6- در فرهنگ قرآن، افراد جامعه به منزله‏ ى اعضاى يك پيكرند و خيانت به جامعه


به منزله‏ ى خيانت به خود است. «يختانون انفسهم»


7- حساب خيانت‏هاى جزئى و ناآگاهانه، از خيانت توطئه‏ گران فسادانگيز، جداست. 


«يختانون، خوّان، اثيم»


8 - آنكه با خيانت، محبّت خود را از مردم مى‏بُرد، محبّت خدا هم از او قطع خواهد


شد. «انّ اللّه لايحبّ»


9- در انسان غريزه‏ ى محبوب شدن است كه بايد از اين غريزه براى تربيت استفاده


كرد. «انّ اللَّه لايُحبّ»


10- حُبّ و بغضِ خداوند، ملاك انتخاب و حركت رسول خدا و مؤمنان است.

«انّ اللَّه لايُحبّ...»


+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم دی ۱۳۹۲ساعت 23:6  توسط محمد ضیغم تبار  |