امام زمان (عجّل الله تعالى فرجه
الشّريف) فرمود: بر شما واجب است و به سود شما خواهد بود كه معتقد باشيد
بر اين كه ما اهل بيت رسالت، محور و اساس امور، پيشوايان هدايت و خليفه
خداوند متعال در زمين هستيم.
همچنين ما امين خداوند بر بندگانش و
حجّت او در جامعه مى باشيم، حلال و حرام را مى شناسيم، تأويل و تفسير آيات
قرآن را عارف و آشنا هستيم. 2- فايده امام زمان(عج)
فرمود: جهت حلّ مشكلات در حوادث -
امور سياسى، عبادى، اقتصادى، نظامى، فرهنگى، اجتماعى و... - به راويان
حديث و فقهاء مراجعه كنيد كه آن ها در زمان غيبت خليفه و حجّت من بر شما
هستند و من حجّت خداوند بر آن ها مى باشم. 4- حقانيّت با اهل بيت(ع)
فرمود:
حقانيّت و واقعيّت با ما اهل بيت رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم مى
باشد و كناره گيرى عدّه اى، از ما هرگز سبب وحشت ما نخواهد شد، چرا كه ما
دست پروره هاى نيكوى پروردگار مى باشيم؛ و ديگر مخلوقين خداوند، دست پرورده
هاى ما خواهند بود. 5- ولادت در بهشت
قالَ (عليه السلام) : إنَّ
الْجَنَّةَ لا حَمْلَ فيها لِلنِّساءِ وَ لا وِلادَةَ، فَإذَا اشْتَهى
مُؤْمِنٌ وَلَداً خَلَقَهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِغَيرِ حَمْل وَ لا
وِلادَة عَلَى الصُّورَةِ الَّتى يُريدُ كَما خَلَقَ آدَمَ (عليه السلام)
عِبْرَةً.(5)
فرمود: همانا بهشت جايگاهى است كه در آن آبستن شدن و
زايمان براى زنان نخواهد بود، پس هرگاه مؤمنى آرزوى فرزند نمايد، خداوند
متعال بدون جريان حمل و زايمان، فرزند دلخواهش را به او مى دهد همان طورى
كه حضرت آدم (عليه السلام) را آفريد. 6- منازعه با مقام امامت
قالَ (عليه السلام) : لا يُنازِعُنا مَوْضِعَهُ إلاّ ظالِمٌ آثِمٌ، وَ لا يَدَّعيهِ إلاّ جاحِدٌ كافِرٌ.(6)
فرمود:
كسى با ما، در رابطه با مقام ولايت و امامت مشاجره و منازعه نمى كند مگر
آن كه ستمگر و معصيت كار باشد، همچنين كسى مدّعى ولايت و خلافت نمى شود مگر
كسى كه منكر و كافر باشد. 7- حق بودن اهل البيت(ع)
فرمود:
حقيقت - در همه موارد و امور - با ما و در بين ما اهل بيت عصمت و طهارت
خواهد بود و چنين سخنى را هر فردى غير از ما بگويد دروغ گو و مفترى مى
باشد؛ و كسى غير از ما آن را ادّعا نمى كند مگر آن كه گمراه باشد. 8- اتمام حجت
فرمود: همانا خداوند متعال، إباء و امتناع دارد نسبت به حقّ مگر آن كه به إتمام و كمال برسد و باطل، نابود و مضمحل گردد. 9-عدم بيعت با طواغيت
قالَ
(عليه السلام) : إنَّهُ لَمْ يَكُنْ لاِحَد مِنْ آبائى إلاّ وَ قَدْ
وَقَعَتْ فى عُنُقِه بَيْعَةٌ لِطاغُوتِ زَمانِهِ، و إنّى أخْرُجُ حينَ
أخْرُجُ وَ لا بَيْعَةَ لاِحَد مِنَ الطَّواغيتِ فى عُنُقى.(9)
فرمود:
همانا پدران من (ائمّه و اوصياء عليهم السّلام)، بيعت حاكم و طاغوت
زمانشان، بر ذمّه آن ها بود؛ ولى من در هنگامى ظهور و خروج نمايم كه هيچ
طاغوتى بر من منّت و بيعتى نخواهد داشت. 10- امام موعود
فرمود: من
آن كسى هستم كه در آخر زمان با اين شمشير - ذوالفقار - ظهور و خروج مى كنم
و زمين را پر از عدل و داد مى نمايم همان گونه كه پر از ظلم و جور شده
است. 11- رعايت تقواى الهى
فرمود: از خدا بترسيد و تسليم ما باشيد، و امور خود
را به ما واگذار كنيد، چون وظيفه ما است كه شما را بى نياز و سيراب نمائيم
همان طورى كه ورود شما بر چشمه معرفت به وسيله ما مى باشد؛ و سعى نمائيد به
دنبال كشف آنچه از شما پنهان شده است نباشيد. 12- فائده خمس و زکات
فرمود:
اموال - خمس و زكوت - شما را جهت تطهير و تزكيه زندگى و ثروتتان مى
پذيريم، پس هر كه مايل بود بپردازد، و هر كه مايل نبود نپردازد. 13- اگاهى ازتمامى امور
فرمود:
هر كه خواسته اى و حاجتى از پيشگاه خداوند متعال دارد بعد از نيمه شب جمعه
غسل كند و جهت مناجات و راز و نياز با خداوند، در جايگاه نمازش قرار گيرد. 15- استغفار
فرمود: اگر طلب مغفرت و آمرزش بعضى
شماها براى همديگر نبود، هركس روى زمين بود هلاك مى گرديد، مگر آن شيعيان
خاصّى كه گفتارشان با كردارشان يكى است. 16- اعتقاد به عدم وفات امام حسين (ع)
فرمود:
از فضائل تربت حضرت سيّدالشّهداء (عليه السلام) آن است كه چنانچه تسبيح
تربت حضرت در دست گرفته شود ثواب تسبيح و ذكر را دارد، گرچه دعائى هم
خوانده نشود. 18- کفاره افطار عمدى روزه ماه مبارک رمضان
فرمود: كسى كه روزه ماه رمضان را عمداً با چيز يا كار
حرامى افطار - و باطل - نمايد، (غير از قضاى روزه نيز) هر سه نوع كفّاره
(60 روزه، اطعام 60 مسكين، آزادى يك بنده) بر او واجب مى شود. 19- عطسه کردن
فرمود: ملعون و مغضوب است كسى كه نام اصلى مرا در جائى بيان كند.
و نيز فرمود: هر كه نام اصلى مرا در جمع مردم بر زبان آورد، بر او لعنت و غضب خداوند مى باشد. 21- تولى و تبرى
قالَ
(عليه السلام): يَعْمَلُ كُلُّ امْرِىء مِنْكُمْ ما يَقْرُبُ بِهِ مِنْ
مَحَبَّتِنا، وَ لْيَتَجَنَّب ما يُدْنيهِ مِنْ كَراهيَّتِنا وَ سَخَطِنا،
فَاِنَّ امْرَءاً يَبْغَتُهُ فُجْأةٌ حينَ لا تَنْفَعُهُ تَوْبَةٌ، وَ لا
يُنْجيهِ مِنْ عِقابِنا نَدَمٌ عَلى حُوبَة.(21)
فرمود: هر يك از
شما بايد عملى را انجام دهد كه سبب نزديكى به ما و جذب محبّت ما گردد؛ و
بايد دورى كند از كردارى كه ما نسبت به آن، ناخوشايند و خشمناك مى باشيم،
پس چه بسا شخصى در لحظه اى توبه كند كه ديگر به حال او سودى ندارد و نيز او
را از عِقاب و عذاب الهى نجات نمى بخشد. 22- شکايت زمين
فرمود: فضيلت تعقيب دعا و تسبيح بعد از نمازهاى واجب نسبت به بعد از نمازهاى مستحبّى همانند فضيلت نماز واجب بر نماز مستحبّ مى باشد. 30- نماز جعفر طيّار(ع)
فرمود: بين خداوند و هيچ يك از بندگانش، خويشاوندى
وجود ندارد - و براى هركس به اندازه اعمال و نيّات او پاداش داده مى شود -
هركس مرا انكار نمايد از (شيعيان و دوستان) ما نيست و سرنوشت او همچون
فرزند حضرت نوح (عليه السلام) خواهد بود. 34- خالى نبودن زمين از حجت الهى
قالَ (عليه السلام) : أما تَعْلَمُونَ أنَّ الاْرْضَ لا تَخْلُو مِنْ حُجَّة إمّا ظاهِراً وَ إمّا مَغْمُوراً.(34)
فرمود:
آگاه و متوجه باشيد كه در هيچ حالتى، زمين خالى از حجّت خداوند نخواهد
بود، يا به طور ظاهر و آشكار؛ و يا به طور مخفى و پنهان. 35- اراده حق
فرمود:
چنانچه خداوند متعال اجازه سخن و بيان حقايق را به ما بدهد، حقانيّت آشكار
مى گردد و باطل نابود مى شود و خفقان و مشكلات برطرف خواهد شد. 36- چگونگى بهره گيرى در زمان غيبت
قالَ
(عليه السلام) : وَ أمّا وَجْهُ الاْنْتِفاعِ بى فى غَيْبَتى
فَكَالاْنْتِفاعِ بِالشَّمْسِ إذا غَيَّبَها عَنِ الاْبْصارِ
السَّحابُ.(36)
فرمود: چگونگى بهره گيرى و استفاده از من در دوران
غيبت همانند انتفاع از خورشيد است در آن موقعى كه به وسيله ابرها از چشم
افراد ناپديد شود. 37- محبّت و دوستى به اهل بيت (ع)
فرمود: هدف و قصد خويش را نسبت به محبّت و دوستى ما
- اهل بيت عصمت و طهارت - بر مبناى عمل به سنّت و اجراء احكام الهى قرار
دهيد، پس همانا كه موعظ ها و سفارشات لازم را نموده ام؛ و خداوند متعال
نسبت به همه ما و شما گواه مى باشد. 38- زمان ظهور
فرمود: براى تعجيل ظهور من - در هر موقعيّت مناسبى - بسيار دعا كنيد كه در آن فرج و حلّ مشكلات شما خواهد بود. 40- دعا براى ظهور امام زمان(عج)
دَفَعَ إلَيَّ دَفْتَراً فيهِ دُعاءُالْفَرَجِ وَ صَلاةٌ عَلَيْهِ، فَقالَ عليه السلام : فَبِهذا فَادْعُ.(40)
يكى
از مؤمنين به نام أبومحمّد، حسن بن وجناء گويد: زير ناودان طلا در حرم
خانه خدا بودم كه حضرت ولىّ عصر امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف
را ديدم، دفترى را به من عنايت نمود كه در آن دعاى فرج و صلوات بر آن حضرت
بود.
سپس فرمود: به وسيله اين نوشته ها بخوان و براى ظهور و فرج من دعا كن و بر من درود و تحيّت بفرست. پاورقى ها: 1- تفسير عيّاشى: ج 1، ص 16، بحارالأنوار: ج 89، ص 96، ح 58. 2 - دعوات راوندى: ص 207، ح 563. 3 - بحارالأنوار: ح 2، ص 90، ح 13، و53، ص 181، س 3، وج 75، ص 380، ح 1. 4- بحارالأنوار: ج 53، ص 178، ضمن ح 9. 5- بحارالأنوار: ج 53، ص 163، س 16، ضمن ح 4. 6- بحارالأنوار: ج 53، ص 179، ضمن ح 9. 7- بحارالأنوار: ج 53، ص 191، ضمن ح 19. 8- بحارالأنوار: ج 53، ص 193، ضمن ح 21. 9- الدّرّة الباهرة: ص 47، س 17، بحارالأنوار: ج 56، ص 181، س 18. 10- بحارالانوار: ج 53، ص 179، س 14، و ج 55، ص 41. 11- إكمال الدّين: ج 2، ص 510، بحارالأنوار: ج 53، ص 191. 12- إكمال الدّين: ج 2، ص 484، بحارالأنوار: ج 53، ص 180. 13- احتجاج: ج 2، ص 497، بحارالأنوار: ج 53، ص 175. 14 - مستدرك الوسائل: ج 2، ص 517، ح 2606. 15- مستدرك ج 5، ص 247، ح 5795. 16- غيبة طوسى: ص 177، وسائل الشّيعة: ج 28، ص 351، ح 39. 17- بحارالأنوار: ج 53، ص 165، س 8، ضمن ح 4. 18- من لايحضره الفقيه: ج 2، ص 74، ح 317، وسائل الشّيعة: ج 10، ص 55، ح 12816. 19- إكمال الدّين: ص 430، ح 5، وسائل الشّيعة: ج 12، ص 89، ح 15717. 20- وسائل الشّيعة: ج 16، ص 242، ح 12، بحارالأنوار: ج 53، ص 184، ح 13 و 14. 21- بحارالأنوار: ج 53، ص 176، س 5، ضمن ح 7، به نقل از احتجاج. 22- وسائل الشّيعة: ج 21، ص 442، ح 27534. 23- وسائل الشّيعة: ج 6، ص 490، ح 3، بحارالأنوار: ج 53، ص 161، ضمن ح 3. 24- الدّرّة الباهرة: ص 48، س 3. 25- بحارالأنوار: ج 52، ص 51، س 4، به نقل از غيبة نعمانى. 26- بحارالأنوار: ج 53، ص 191، إكمال الدّين: ج 2، ص 511. 27- بحارالأنوار: ج 53، ص 182، ضمن ح 11. 28- بحارالأنوار: ج 53، ص 183، ضمن ح 11. 29- بحارالأنوار: ج 53، ص 161، ضمن ح 3. 30- بحارالأنوار: ج 56، ص 168، ضمن ح 4. 31- بحارالأنوار: ج 55، ص 16ؤ ضمن ح 13، و ص 86، ص 60، ح 20. 32- بحارالأنوار: ج 52، ص 38، ضمن ح 28. 33- بحارالأنوار: ج 50، ص 227، ح 1، به نقل از احتجاج. 34- بحارالأنوار: ج 53، ص 191، س 5، ضمن ح 19. 35 - بحارالأنوار: ج 53، ص 196، س 12، ضمن ح 21. 36- بحارالأنوار: ج 53، ص 181، س 21، ضمن ح 10. 37- بحارالأنوار: ج 53، ص 179، س 16، ضمن ح 9. 38- بحارالأنوار: ج 53، ص 181، س 1، ضمن ح 10. 39- بحارالأنوار: ج 53، ص 181، س 23، ضمن ح 10. 40- إكمال الدّين شيخ صدوق: ص 443، ح 17، بحارالأنوار: ج 52، ص 31، ضمن ح 27.
+ نوشته شده در جمعه ششم دی ۱۳۹۲ساعت 22:51  توسط محمد ضیغم تبار
|