بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


سوره 4: النساء



وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِم


مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ


رَفِيقًا ﴿69﴾


و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره كسانى


خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [يعنى] با پيامبران


و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند (69)


شان نزول آیه


يكى از صحابه پيامبر (صلي الله عليه و آله) به نام" ثوبان" كه نسبت


به حضرت محبت و علاقه شديدى داشت، روزى با ناراحتي و حال پريشان


خدمت حضرت رسيد. پيامبر (صلي الله عليه و آله) از سبب ناراحتى او


سؤال نمود، در جواب عرض كرد: زمانى كه از شما دور مى ‏شوم و شما


را نمى ‏بينم ناراحت مى ‏شوم، امروز در اين فكر فرو رفته بودم كه فرداى


قيامت اگر من اهل بهشت باشم، مسلما در مقام و جايگاه شما نخواهم


بود و شما را هرگز نخواهم ديد، و اگر اهل بهشت نباشم كه تكليفم روشن


است، بنابراين در هر حال از درك حضور شما محروم خواهم شد، با اين حال


چرا افسرده نباشم؟! اين آيات نازل شد و به اينگونه اشخاص بشارت داد كه


افراد مطيع پروردگار در بهشت نيز همنشين پيامبران و برگزيدگان خدا خواهند بود.


سپس پيامبر (صلي الله عليه و آله) فرمود: به خدا سوگند، ايمان مسلمانى كامل


نمى ‏شود مگر اينكه مرا از خود و پدر و مادر و همه بستگان بيشتر دوست دارد،


و در برابر گفتار من تسليم باشد.



+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آذر ۱۳۹۲ساعت 22:47  توسط محمد ضیغم تبار  |