|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 4: النساء أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنَآ آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُم مُّلْكًا
عَظِيمًا بلكه به مردم براى آنچه خدا از فضل خويش به آنان عطا كرده رشك مىورزند در حقيقت ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم و به آنان ملكى بزرگ بخشيديم
تفسیر نور به حسادتشان اشاره شده است و حسد از بخل بدتر است. چون در بخل مال خود را نمىبخشد، ولى در حسد از بخششِ ديگرى هم ناراحت است.
يهود كه پيشتر مورد لطف و نعمت خدا قرار گرفته اند، چرا از اينكه ديگران به نعمت و قدرتى برسند، از روى حسد، ناراحت مى شوند؟ چرا آل ابراهيم برخوردار باشند و آل محمّد و بنى هاشم، محروم؟ در روايات، اهلبيت فرموده اند: آنان كه مورد حسادت قرار گرفتها ند، ماييم. <304> در حديث از امام صادق عليه السلام مى خوانيم كه فرمود: مراد از «كتاب»، نبوّت و مراد از «حكمت»، فهم و قضاوت و مراد از «ملك عظيم»، اطاعت مردم است. <305> امام باقرعليه السلام در تفسير «ملك عظيم» فرمود: مراد آن است كه خداوند در ميان آنان امامان بر حقّ قرار داد. <306> در حديث ديگر از حضرت على عليه السلام مى خوانيم كه فرمود: مراد از آل ابراهيم ما اهلبيت پيامبريم. <307> 1- حسود، در مقابل اراده ى خدا قد علم مى كند. «يحسدون الناس على ما آتاهم اللّه»
2- منشأ همه ى نعمتها و بهره گيرى ها فضل خداست. «من فضله» به جاى آرزوى زوال نعمت ديگران، از خداوند آرزوى فضل او را داشته باشيد. 3- همسويى اهل كتاب با مشركان و قضاوت بر اينكه شرك شما بهتر از توحيد مسلمانان است، به خاطر حسادت است. در آيات قبل خوانديم كه يهوديان به مشركان گفتند: «هولاء اهدى...» در اين آيه مى خوانيم: «ام يحسدون» 4- همه ى الطاف از اوست. (سه بار كلمه «آتينا» تكرار شده است) 5 - حكومت الهى بايد بدست كسانى باشد كه قبل از حكومت، داراى مقام معنوى و علمى و بينش بالايى باشند. نام كتاب و حكمت قبل از ملك عظيم آمده است. (آرى نعمتهاى معنوى بر مادّى مقدّم است.) «آتينا... الكتاب و الحكمة و
آتيناهم مُلكاً عظيماً»
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۲ساعت 23:46 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
