|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سوره 3: آل عمران لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ
به يقين خدا بر مؤمنان منت نهاد [كه] پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت تا آيات خود را بر ايشان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد قطعا پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند «مَنّ»، به معناى سنگى است كه براى وزن كردن اشيا بكار مى رود. و اعطاى هر نعمت سنگين و گرانبهايى را منّت گويند. امّا سنگين و بزرگ جلوه دادنِ نعمتهاى كوچك، ناپسند است. بنابراين بخشيدن نعمت بزرگ، نيكو ولى بزرگ جلوه دادن نعمت هاى كوچك، ناپسند است. <176> بعثت انبيا از ميان مردم داراى بركاتى است: الف: مردم سابقه او را مى شناسند و به او اعتماد مى كنند. ب: الگوى مردم در اجراى دستورات و فرامين الهى هستند. ج: درد آشنا و شريك در غم و شادى مرد مند. د: در دسترس مرد م هستند.
همچنان كه از فرمايشات حضرت على عليه السلام در نهج البلاغه استفاده مى شود، در دوره جاهليّت مردم نه فرهنگ سالم داشتند و نه از بهداشت بهره مند بودند. برادر ايشان، جعفر طيّار نيز در هجرت به حبشه، در برابر نجاشى اوضاع دوره جاهلى را چنين ترسيم مى كند: «كنّا اهل الجاهليّة نعبد الاصنام و نأكل الميتة و نأتى الفواحش و نقطع الارحام و نُسىء الجوار، يأكل القوى منا الضعيف حتّى بعث اللّه رسولا...» ما بت پرستانى بود يم كه در آن روزها مردارخوار و اهل فحشا و فساد بوديم، با بستگان قطع رابطه و با همسايگان بد رفتارى مى كرديم، قدرتمندان ما حقوق ناتوانان را پايمال مى كردند تا اينكه خداوند پيامبرش را مبعوث كرد... . <177> 1- بعثت انبيا، بزرگترين هديه ى آسمانى و نعمت الهى است. «لقد من اللّه» 2- گرچه بعثت براى همهى مردم است، ولى تنها مؤمنان شكرگزار اين نعمت هستند و از نور هدايت بهره مى گيرند. «لقد منّ اللّه على المؤمنين» 3- انبيا، مردمى بودند. «من انفسهم» 4- تلاوت آيات قرآن، وسيله ى تزكيه و تعليم است. «يتلوا... يزكّيهم و يعلمهم» 5 - تزكيه بر تعليم مقدّم است. «يزكيهم و يعلمهم» 6- تزكيه و تعليم در رأس برنامه هاى انبياست. «يزكيهم و يعلمهم» 7- رشد و خودسازى بايد در سايه ى مكتب انبيا و آيات الهى باشد. (رياضتها و رهبانيّتهايى كه سرچشمه اش آيات الهى و معلّمش انبيا نباشند، خود يك انحراف است). «يتلوا عليهم آياته و يزكيهم» 8 - براى شناخت بهتر نعمت بعثت انبيا، به تاريخِ مردمان قبل از آنان بايد مراجعه كرد. «ان كانوا من قبل لفى ضلال مبين»
9- در محيط هاى گناه آلود وگمراه نيز مى توان كار كرد. «يزكيهم و يعلمهم... وان كانوا من قبل لفى ضلال مبين» 10- در مكتب انبيا، پرورش روحى و آموزش فكرى، در كنار بينش و بصيرت مطرح است. «يزكيهم و يعلمهم الكتاب و الحكمة»
+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر ۱۳۹۲ساعت 23:3 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
