بسم الله الرحمن الرحیم

سوره 3: ال عمران

تِلْكَ آيَاتُ اللّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَمَا اللّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعَالَمِينَ ﴿108﴾


اينها آيات خداست كه آن را به حق بر تو مى ‏خوانيم و خداوند

هيچ ستمى بر جهانيان نمى ‏خواهد (108)


تفسیر نور
نزول آيات الهى بر پيامبر، بدون كم وكاست وبراساس حقّ و حقيقت است.

همچنين عمل‏ها و عكس ‏العمل‏ها، پاداش‏ها وكيفرهاى امّت‏ها، مطابق يك‏سرى اصول

و سنّت‏هاى پايدار است. خداوند، نه بر بندگان تكليفِ فوق طاقت مى ‏كند و نه در

كيفر و پاداش، شرايط و استعدادها و توان افراد را يكسان مى ‏بيند، كه اينها موجب

ظلم مى ‏گردد.
ظلم را كسى روا مى ‏دارد كه يا كمبود داشته باشد و يا نتواند از راه حقّ به مقصود

خود نايل شود و يا از بدى و زشتى ستم غافل باشد، و بر خداوند سبحان هيچ‏يك از

اين موارد صادق نيست. خداوندى كه همه چيز از اوست و بازگشت همه چيز نيز

به سوى اوست، چه نيازى به ظلم كردن دارد؟!

1- نزول وحى بر پيامبر، حقّ است، نه ساخته ‏ى ذهن و خيال او.

«آيات اللّه نتلوها عليك بالحق»
2- روسفيدى و روسياهى در قيامت، بازتاب عقايد و افكار و اعمال خود انسان‏هاست، نه

ظلم خداوند. «و ما اللّه يريد ظلماً للعالمين»



]