|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
ابلیس یازده بار در قرآن مجید به کار رفته است .
نه مورد آن مربوط به تکبر ابلیس سجده بر آدم می باشد
دومورد دیگر در سوره های شعراء و سباء میباشد که مجموعا یازده مورد محسوب میگردداین یازده مورد عبارتند از:
۱- وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى
وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ و چون فرشتگان را فرموديم براى آدم سجده كنيد پس بجز
ابليس كه سر باز زد و كبر ورزيد و از كافران شد [همه] به
سجده درافتادند
۲-وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ
فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ ﴿۱۱﴾سوره۷ الأعراف
و در حقيقتشما را خلق كرديم سپس به صورتگرى شما
پرداختيم آنگاه به فرشتگان گفتيم براى آدم سجده كنيد
پس [همه] سجده كردند جز ابليس كه از سجدهكنندگان نبود
۳-إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى أَن يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ
جز ابليس كه خوددارى كرد از اينكه با سجدهكنندگان باشد
۴-قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلاَّ تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ
فرمود اى ابليس تو را چه شده است كه با سجدهكنندگان
نيستى
۵-وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إَلاَّ إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ
لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا
و هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم براى آدم سجده كنيد پس
[همه] جز ابليس سجده كردند گفت آيا براى كسى كه از گل
آفريدى سجده كنم
۶-وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ
فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاء مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ
عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا
و [ياد كن] هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم آدم را سجده كنيد
پس [همه] جز ابليس سجده كردند كه از [گروه] جن بود و از فرمان
پروردگارش سرپيچيد آيا [با اين حال] او و نسلش را به جاى من
دوستان خود مىگيريد و حال آنكه آنها دشمن شمايند و چه
بد جانشينانى براى ستمگرانند
۷-وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى
و [ياد كن] هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم براى آدم سجده كنيد پس
جز ابليس كه سر باز زد [همه] سجده كردند
۸-فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ
پس همه فرشتگان يكسره سجده كردند
إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنْ الْكَافِرِينَ
مگر ابليس [كه] تكبر نمود و از كافران شد
۹-قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ
أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ
فرمود اى ابليس چه چيز تو را مانع شد كه براى چيزى
كه به دستان قدرت خويش خلق كردم سجده آورى
آيا تكبر نمودى يا از [جمله] برترىجويانى
۱۰-وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ
و [نيز] همه سپاهيان ابليس
۱۱-وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا
مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ
و قطعا شيطان گمان خود را در مورد آنها راستيافت و جز گروهى
از مؤمنان [بقيه] از او پيروى كردند منبع :قرآن کریم
+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم مهر ۱۳۹۰ساعت 15:23 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
