بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوره 3: آل عمران


لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ

وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن

تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ ﴿28﴾


مؤمنان نبايد كافران را به جاى مؤمنان به دوستى بگيرند

و هر كه چنين كند در هيچ چيز [او را] از [دوستى] خدا

[بهره اى] نيست مگر اينكه از آنان به نوعى تقيه كند و

خداوند شما را از [عقوبت] خود مى‏ترساند و بازگشت

[همه] به سوى خداست (28)


تفسیر نور
با توجّه به قدرت بى ‏انتهاى الهى در آيات قبل، جايى

براى پذيرفتن سلطه كفّار نيست. «بيدك الخير، تولج الليل، لايتخذ...»

در اين آيه سيماى سياست خارجى، شيوه‏ ى برخورد با كفّار،

شرايط تقيّه و جلوگيرى از سوء استفاده از تقيّه بيان شده است.

تقيّه، به معناى كتمان عقيده ‏ى حقّ از ترس آزار مخالفان و

ترك مبارزه با آنان به جهت دورى از ضرر يا خطرِ مهم‏تر

است. تقيّه، گاهى واجب و گاهى حرام است. قرآن در

آيه 106 سوره نحل، درباره‏ى تقيّه سخنى گفته كه شأن

نزول آن عمار ياسر است.

1- پذيرش ولايت كفّار از سوى مؤمنان، ممنوع است.

«لايتخذ المؤمنون الكافرين اولياء»

(اگر مسلمانان جهان تنها به اين آيه عمل مى‏كردند

الآن وضع كشورهاى اسلامى اين چنين نبود.)

2- در جامعه اسلامى، ايمان شرط اصلى مديريّت

و سرپرستى است. «لايتّخذ المؤمنون الكافرين اولياء»

3- ارتباط سياسى نبايد مُنجرّ به سلطه پذيرى يا پيوند

قلبى با كفّار شود. «لايتخذ المؤمنون الكافرين اولياء»

4- ارتباط يا قطع رابطه بايد بر اساس فكر و عقيده باشد،

نه بر اساس پيوندهاى فاميلى، قومى و نژادى. «المؤمنين، الكافرين»

5 - هركس به سراغ كفّار برود، خداوند او را به حال خود

رها واز امدادهاى غيبى خود محروم مى‏سازد.

«و من يفعل ذلك فليس من اللّه فى شى‏ء»

6- ارتباط ظاهرى با كفّار براى رسيدن به اهداف والاتر،

در مواردى جايز است. «الا ان تتقوا منهم تقية»

7- تقيّه، براى حفظ دين است . مبادا به بهانه‏ ى تقيّه، جذب

كفّار شويد و از نام تقيّه سوء استفاده كنيد.

«يحذّركم اللّه نفسه»

8 - در مواردى كه اصل دين در خطر باشد، بايد همه

چيز را فدا كرد و فقط بايد از خدا ترسيد. «يحذّركم اللّه نفسه»

9- ياد معاد، بهترين عامل تقواست. «يحذّركم اللّه نفسه و الى اللّه المصير»
10- مبادا بخاطر كاميابى و رفاه چند روز دنيا، سلطه‏ ى

كفّار را بپذيريد كه بازگشت همه‏ ى شما به سوى اوست.

«و الى اللّه المصير»

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۲ساعت 22:44  توسط محمد ضیغم تبار  |