بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوره 3: آل عمران

فَإنْ حَآجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوْتُواْ

الْكِتَابَ وَالأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُواْ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا

عَلَيْكَ الْبَلاَغُ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿20﴾



پس اگر با تو به محاجه برخاستند بگو من خود را تسليم خدا

نموده ‏ام و هر كه مرا پيروى كرده

[نيز خود را تسليم خدا نموده است] و به كسانى كه اهل كتابند

و به مشركان بگو آيا اسلام آورده‏ايد پس اگر اسلام آوردند قطعا

هدايت‏ يافته‏ اند و اگر روى برتافتند فقط رساندن پيام بر عهده توست

و خداوند به [امور] بندگان بيناست (20)

تفسیر نور
اينكه مى ‏گويند: سخن كز دل برآيد، لاجرم بر دل نشيند، قانون كلّى

نيست. زيرا سخن پيامبر از دل بود، ولى بر دل كفّار نمى‏نشست.

با آنكه حضرت از عمق دل مى ‏فرمود: «اَسلمتُ وجهى»

  من با تمام وجود تسليم خدا هستم، امّا گروهى اعراض مى ‏كردند؛

«وان تولّوا» محور اصلى دين، اسلام به معناى تسليم حقّ بودن است

  كه در آيه‏ى قبل و اين آيه چهار بار مطرح شده است.

«الاسلام، اسلمت، اسلمتم، اسلموا»


1- جدال و محاجّه، از خصلت‏هاى مخالفان انبياست. «فان حاجّوك»

2- ابلاغِ رسالت واستدلال آرى، ولى ستيز با افراد لجوج ممنوع.

«فان حاجّوك فقل اسلمتُ»

3- به مجادلات بى ‏نتيجه و بيهوده، پايان دهيد.

«فان حاجّوك فقل اسلمتُ»

4- در گفتگوها، موضع خود وياران خود را صريح اعلام كنيم.

«فان حاجّوك فقل اسلمتُ... ومن اتبعن»

5 - پيروان واقعى پيامبر، كسانى هستند كه تسليم خدا باشند.

«اسلمتُ وجهى و من اتبعن»

6- آنچه انسان را در برابر گفتگوهاى مغرضانه حفظ مى ‏كند،

اتصال به خداوند است. «اسلمت وجهى للّه»

7- انبيا با تمام وجود و با عشق و نشاط به خدا دل بسته‏ اند.

«وجهى للّه»

8 - توجّه رهبر، بايد هم به افراد با فرهنگ باشد و هم به عوام

مردم. «اوتوا الكتاب و الاميّين»

9- كتاب‏هاى آسمانى، يك سند فرهنگى ارزشمند براى جوامع بشرى

است. در آيه مردم به دو دسته تقسيم شده‏اند؛ فرهنگيان وعوام.

«اوتوا الكتاب و الاميّين»

10- هدايت واقعى، در سايه‏ ى تسليم بودن در برابر خداوند است.

«فان اسلموا فقد اهتدوا»

11- انسان در انتخاب راه آزاد است، نه مجبور.

«فان اسلموا... و ان تولّوا...»

12- علم و كتاب به تنهايى كافى نيست، چه بسا علم باشد،

ولى تسليم نباشد. «اوتوا الكتاب... وان تولّوا»

13- ما مأمور انجام وظيفه‏ايم، نه ضامن نتيجه.

«انمّا عليك البلاغ»

14- خداوند از طريق پيامبران، با مردم اتمام حجّت مى ‏كند.

«فانما عليك البلاغ»


+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۲ساعت 15:29  توسط محمد ضیغم تبار  |