|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 3: آل عمران إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهِ سَرِيعُ الْحِسَابِ در حقيقت دين نزد خدا همان اسلام است و كسانى كه كتاب [آسمانى] به آنان داده شده با يكديگر به اختلاف نپرداختند مگر پس از آنكه علم براى آنان [حاصل] آمد آن هم به سابقه حسدى كه ميان آنان وجود داشت و هر كس به آيات خدا كفر ورزد پس
[بداند] كه خدا زودشمار است
(كه در آيه قبل بود،) زمينه ى تسليم شدن انسان است. «ان الدّين عند اللّه الاسلام» 2- لازمه ى تسليم بودن در برابر خداوند، پذيرش اسلام به عنوان آخرين دين الهى است. «ان الدّين عند اللّه الاسلام» 3- تجاوز از مرزهاى حق، سبب بروز اختلاف است. «وما اختلف الّذين... بغياً» 4- سرچشمه ى بسيارى از اختلافات مذهبى، حسادت ها و ظلم هاست؛ نه جهل و بى خبرى. «من بعد ما جائهم العلم» 5 - حسد، زمينه ى كفر است. «بغياً... و من كفر» 6- كتاب وعلم، به تنهايى سبب نجات نمى گردند. «اوتوا الكتاب، جائهمالعلم، منيكفر» 7- كسانى كه آگاهانه ايجاد اختلاف مى كنند، بزودى سيلى مى خورند. «سريع الحساب»
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۲ساعت 21:0 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
