ادعیه رب در قرآن سوره 71: نوح


سْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


به نام خداوند بخشنده مهربان



قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا ﴿5﴾



[نوح] گفت پروردگارا من قوم خود را شب و روز دعوت


كردم (5)



فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا ﴿6﴾



و دعوت من جز بر گريزشان نيفزود (6)



قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ


إِلَّا خَسَارًا ﴿21﴾



نوح گفت پروردگارا آنان نافرمانى من كردند و کسی را


پيروى نمودند كه مال و فرزندش جز بر زيان وى نيفزود (21)



وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا ﴿26﴾



و نوح گفت پروردگارا هيچ كس از كافران را بر روى زمين مگذار (26)



رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ



وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا ﴿28﴾


پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در


سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و


جز بر هلاكت‏ستمگران ميفزاى (28)