بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوره 2: البقرة

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ


الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ العَزِيزُ الحَكِيمُ ﴿129﴾



پروردگارا در ميان آنان فرستاده ‏اى از خودشان برانگيز

تا آيات تو را بر آنان بخواند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد

و پاكيزه ‏شان كند زيرا كه تو خود شكست‏ ناپذير حكيمى (129)


تفسیر نور
با آنكه حضرت ابراهيم واسماعيل هر دو در اجراى فرمان ذبح،

عالى ‏ترين درجه تسليم در برابر خدا را به نمايش گذاردند، امّا

با اين همه در اين آيه از خداوند مى‏خواهند كه مارا تسليم فرمان

خودت قرارده. گويا از خداوند تسليم بيشتر و يا تداوم روحيّه

تسليم را مى‏خواهند. كسى كه فقط تسليم خدا باشد، نه

تسليم عموى بت تراش مى ‏شود و نه در برابر بت ‏ها به زانو مى ‏افتد

و نه از طاغوت‏ها پيروى مى ‏كند.

1- به كمالات امروز خود قانع نشويد، تكامل و تداوم آنرا از خدا

بخواهيد. «ربنا و اجعلنا مسلمَين لك»

2- توجّه به نسل و فرزندان، يك دورنگرى عاقلانه و خداپسندانه است

كه حاكى از وسعت نظر و سوز وعشق درونى است وبارها در

دعاهاى حضرت ابراهيم آمده است. «ومن ذريّتنا»

3- راه و روش بندگى را بايد از خدا آموخت وگرنه انسان گرفتار

انواع خرافات و انحرافات مى‏شود. «أرنا مناسكنا»

4- تا روح تسليم نباشد، بيان احكام سودى نخواهد داشت.

در اينجا ابراهيم عليه السلام ابتدا از خداوند روح تسليم تقاضا

مى ‏كند، سپس راه و روش عبادت و بندگى را مى ‏خواهد.

«واجعلنا مسلمَين لك... ارنا مناسكنا»

5 - نياز به توبه وبازگشت الطاف الهى، در هر حال وبراى هر

مقامى، ارزش است. «تب <423> علينا»

6- يكى از آداب دعا، ستايش پروردگار است كه در اين آيه

نيز به چشم مى ‏خورد. «التواب الرحيم»

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آبان ۱۳۹۲ساعت 23:52  توسط محمد ضیغم تبار  |