|
بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سوره 2: البقرة وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا
إِلاَّ الْفَاسِقُونَ و همانا بر تو آياتى روشن فرو فرستاديم و جز فاسقان [كسى] آنها را انكار
نمىكند تفسیر نور خارج شده و به سوى كفر تمايل پيدا مى كند. قرآن مى فرمايد: سرانجام كسانى كه مرتكب گناه مىشوند - اگر توبه و جبران نكنند - تكذيب و كفر است. <389> ابنصوريا كه داستانش در دو آيه قبل آمد، بعد از آنكه پيامبر سؤالات او را پاسخ داد، بهانهاى نداشت جز اينكه بگويد: چون جبرئيل بر تو وحى مى آورد نه ميكائيل، ما به تو ايمان نمى آوريم. ولى از آنجا كه جوابش با آيه قبل داده شد، براى اغفال عوام يهود گفت: او دليل روشنى به ما ارائه نكرد. آيه نازل شد كه مبادا بهانه جويى علمايى همچون ابنصوريا تو را ناراحت كند، مردم بدانند كه بنى اسرائيل بهانه مىگيرند وگرنه ما آيات ودلايل روشن ومحكمى فرستاده ايم تا كسى در نبوّت تو ترديدى نداشته باشد وبا اين دلايل، تنها كسانى كفر مى ورزند كه فاسق باشند و به خاطر هوسها وگناهان زياد، از مدار حقّ بيرون رفته باشند. 1- در برابر تضعيف ناحقّ، بايد تقويت بجا صورت بگيرد. چون علماى يهود، پيامبر اسلام را به ناحقّ تضعيف كرده و گفتند دليل روشنى ندارد، خداوند آن حضرت را تقويت فرمود. «انزلنا اليك آيات بيّنات» 2- فسق و گناه زمينهى كفر است. «ما يكفر بها الا الفاسقون»
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مهر ۱۳۹۲ساعت 23:53 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
