بسم الله الرحمن الرحیم متحرک رنگی (1)
 
 
 
 
 

 

 
 

 

 
 

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ

 

 

أَن يَكْفُرُوا بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ بَغْيًا

 

 

أَن يُنَزِّلَ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ عَلَى

 

 

مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ

 

 

عَلَى غَضَبٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ  

 

 

مکارم: ولی آنها در مقابل بهای بدی، خود را فروختند؛ که به ناروا، به آیاتی که خدا فرستاده بود، کافر شدند. و معترض بودند، چرا خداوند به فضل خویش، بر هر کس از بندگانش بخواهد، آیات خود را نازل می‌کند؟! از این رو به خشمی بعد از خشمی (از سوی خدا) گرفتار شدند. و برای کافران مجازاتی خوارکننده است.
 
 
 
 
 
 
 
 
مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ
 
 
وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ
 
 
 
خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ
 
 
 
وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ
 
 
ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ  
 
 
مکارم: کافران اهل کتاب، و (همچنین) مشرکان، دوست ندارند که از سوی خداوند، خیر و برکتی بر شما نازل گردد؛ در حالی که خداوند، رحمت خود را به هر کس بخواهد، اختصاص می‌دهد؛ و خداوند، صاحب فضل بزرگ است.
 
 
 
 
 
سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ
 
 
 
مَا وَلَّاهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ الَّتِي
 
 
 
كَانُوا عَلَيْهَا قُل لِّلَّهِ الْمَشْرِقُ
 
 
 
 
 
وَالْمَغْرِبُ
 
 
 
 
يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ  
 
 
مکارم: به زودی سبک‌مغزان از مردم می‌گویند: «چه چیز آنها [= مسلمانان‌] را، از قبله‌ای که بر آن بودند، بازگردانید؟!» بگو: «مشرق و مغرب، از آن خداست؛ خدا هر کس را بخواهد، به راه راست هدایت می‌کند.»
 
 
 

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا

 

 

وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا

 

 

وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

 

 

 

وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ  

 

 

مکارم: زندگی دنیا برای کافران زینت داده شده است، از این‌رو افراد باایمان را (که گاهی دستشان تهی است)، مسخره می‌کنند؛ در حالی که پرهیزگاران در قیامت، بالاتر از آنان هستند؛ (چراکه ارزشهای حقیقی در آنجا آشکار می‌گردد، و صورت عینی به خود می‌گیرد؛) و خداوند، هر کس را بخواهد بدون حساب روزی می‌دهد.

 

 
 

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً

 

 

فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ

 

 

وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ

 

 

بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا

 

 

 

اخْتَلَفُوا فِيهِ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ

 

 

إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا

 

 

 

جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ

 

 

فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا

 

 

اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ

 

 

وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى

 

 

صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ  

 

 

 

مکارم: مردم (در آغاز) یک دسته بودند؛ (و تضادی در میان آنها وجود نداشت. بتدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافات و تضادهایی در میان آنها پیدا شد، در این حال) خداوند، پیامبران را برانگیخت؛ تا مردم را بشارت و بیم دهند و کتاب آسمانی، که به سوی حق دعوت می‌کرد، با آنها نازل نمود؛ تا در میان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داوری کند. (افراد باایمان، در آن اختلاف نکردند؛) تنها (گروهی از) کسانی که کتاب را دریافت داشته بودند، و نشانه‌های روشن به آنها رسیده بود، به خاطر انحراف از حق و ستمگری، در آن اختلاف کردند. خداوند، آنهایی را که ایمان آورده بودند، به حقیقت آنچه مورد اختلاف بود، به فرمان خودش، رهبری نمود. (امّا افراد بی‌ایمان، همچنان در گمراهی و اختلاف، باقی ماندند.) و خدا، هر کس را بخواهد، به راه راست هدایت می‌کند.

 

 
 

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ

 

 

لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ

 

 

لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ

 

 

مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ

 

 

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ

 

 

 

بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ

 

 

وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاءُ

 

 

وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ  

مکارم: و پیامبرشان به آنها گفت: «خداوند (*طالوت*) را برای زمامداری شما مبعوث (و انتخاب) کرده است.» گفتند: «چگونه او بر ما حکومت کند، با اینکه ما از او شایسته‌تریم، و او ثروت زیادی ندارد؟!» گفت: «خدا او را بر شما برگزیده، و او را در علم و (قدرت) جسم، وسعت بخشیده است. خداوند، ملکش را به هر کس بخواهد، می‌بخشد؛ و احسان خداوند، وسیع است؛ و (از لیاقت افراد برای منصب‌ها) آگاه است.»

 

7) سورة البقرة  آيه 251 :

 

فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ

 

 

جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ

 

 

وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ

 

 

النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ

 

 

الْأَرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ

 

 

عَلَى الْعَالَمِينَ  

مکارم: سپس به فرمان خدا، آنها سپاه دشمن را به هزیمت واداشتند. و «داوود» (نوجوان نیرومند و شجاعی که در لشکر «طالوت» بود)، «جالوت» را کشت؛ و خداوند، حکومت و دانش را به او بخشید؛ و از آنچه می‌خواست به او تعلیم داد. و اگر خداوند، بعضی از مردم را به وسیله بعضی دیگر دفع نمی‌کرد، زمین را فساد فرامی‌گرفت، ولی خداوند نسبت به جهانیان، لطف و احسان دارد.

 

مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ

 

 

فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ

 

 

أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ

 

 

سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ

 

 

يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ

 

 

وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ  

مکارم: کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند؛ که در هر خوشه، یکصد دانه باشد؛ و خداوند آن را برای هر کس بخواهد (و شایستگی داشته باشد)، دو یا چند برابر می‌کند؛ و خدا (از نظر قدرت و رحمت،) وسیع، و (به همه چیز) داناست.

 

 

 
 

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ

 

 

وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا

 

 

كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ  

 

 

مکارم: (خدا) دانش و حکمت را به هر کس بخواهد (و شایسته بداند) می‌دهد؛ و به هر کس دانش داده شود، خیر فراوانی داده شده است. و جز خردمندان، (این حقایق را درک نمی‌کنند، و) متذکر نمی‌گردند.

 

 

لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ

 

يَهْدِي مَن يَشَاءُ وَمَا تُنفِقُوا مِنْ

 

 

خَيْرٍ فَلِأَنفُسِكُمْ وَمَا تُنفِقُونَ

 

 

إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَمَا تُنفِقُوا

 

مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ  

مکارم: هدایت آنها (به‌طور اجبار،) بر تو نیست؛ (بنابر این، ترک انفاق به غیر مسلمانان، برای اجبار به اسلام، صحیح نیست؛) ولی خداوند، هر که را بخواهد (و شایسته بداند)، هدایت می‌کند. و آنچه را از خوبیها و اموال انفاق می‌کنید، برای خودتان است؛ (ولی) جز برای رضای خدا، انفاق نکنید! و آنچه از خوبیها انفاق می‌کنید، (پاداش آن) به طور کامل به شما داده می‌شود؛ و به شما ستم نخواهد شد.

 

 
 

لِّلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ

 

 

وَإِن تُبْدُوا مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ

 

 

يُحَاسِبْكُم بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ

 

وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ

 

وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ  

 

 

مکارم: آنچه در آسمانها و زمین است، از آنِ خداست. و (از این رو) اگر آنچه را در دل دارید، آشکار سازید یا پنهان، خداوند شما را بر طبق آن، محاسبه می‌کند. سپس هر کس را بخواهد (و شایستگی داشته باشد)، می‌بخشد؛ و هر کس را بخواهد (و مستحق باشد)، مجازات می‌کند. و خداوند به همه چیز قدرت دارد.

 

 
 

هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحَامِ

 

كَيْفَ يَشَاءُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ  

 

 

مکارم: او کسی است که شما را در رحمِ (مادران)، آنچنان که می‌خواهد تصویر می‌کند. معبودی جز خداوندِ توانا و حکیم، نیست.

 

 
 

قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا

 

 

فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأُخْرَى

 

 

كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ

 

 

وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَن يَشَاءُ

 

 

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُولِي الْأَبْصَارِ  

 

 

 

مکارم: در دو گروهی که (در میدان جنگ بدر،) با هم رو به رو شدند، نشانه (و درس عبرتی) برای شما بود: یک گروه، در راه خدا نبرد می‌کرد؛ و جمع دیگری که کافر بود، (در راه شیطان و بت،) در حالی که آنها (گروه مؤمنان) را با چشم خود، دو برابر آنچه بودند، می‌دیدند. (و این خود عاملی برای وحشت و شکست آنها شد.) و خداوند، هر کس را بخواهد (و شایسته بداند)، با یاری خود، تأیید می‌کند. در این، عبرتی است برای بینایان!

 

 

14) سورة آل عمران  آيه 37 :

 

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ

 

 

وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا

 

 

زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا

 

 

الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا

 

 

 

قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ

 

 

هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ

 

 

مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ  

 

 

مکارم: خداوند، او [= مریم‌] را به طرز نیکویی پذیرفت؛ و به طرز شایسته‌ای، (نهال وجود) او را رویانید (و پرورش داد)؛ و کفالت او را به «زکریا» سپرد. هر زمان زکریا وارد محراب او می‌شد، غذای مخصوصی در آن جا می‌دید. از او پرسید: «ای مریم! این را از کجا آورده‌ای؟!» گفت: «این از سوی خداست. خداوند به هر کس بخواهد، بی حساب روزی می‌دهد.»

 

 
 
 

قَالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ

 

 

وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ

 

 

قَالَ كَذَلِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ  

 

 

 

مکارم: او عرض کرد: «پروردگارا! چگونه ممکن است فرزندی برای من باشد، در حالی که پیری به سراغ من آمده، و همسرم نازاست؟!» فرمود: «بدین گونه خداوند هر کاری را بخواهد انجام می‌دهد.»

 

16) سورة آل عمران  آيه 47 :

 

قَالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ

 

 

وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قَالَ

 

 

كَذَلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ إِذَا قَضَى

 

 

أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ  

 

 

مکارم: (مریم) گفت: «پروردگارا! چگونه ممکن است فرزندی برای من باشد، در حالی که انسانی با من تماس نگرفته است؟!» فرمود: «خداوند، این‌گونه هر چه را بخواهد می‌آفریند! هنگامی که چیزی را مقرّر دارد (و فرمان هستی آن را صادر کند)، فقط به آن می‌گوید: «موجود باش!» آن نیز فوراً موجود می‌شود.

 

) سورة آل عمران  آيه 73 :

 

 

وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ

 

 

قُلْ إِنَّ الْهُدَى هُدَى اللَّهِ

 

 

أَن يُؤْتَى أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ

 

 

 

أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ قُلْ

 

 

 

إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ

 

 

 

مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ  

 

 

مکارم: و جز به کسی که از آیین شما پیروی می‌کند، (واقعاً) ایمان نیاورید!» بگو: «هدایت، هدایت الهی است! (و این توطئه شما، در برابر آن بی اثر است)»! (سپس اضافه کردند: «تصور نکنید) به کسی همانند شما (کتاب آسمانی) داده می‌شود، یا اینکه می‌توانند در پیشگاه پروردگارتان، با شما بحث و گفتگو کنند، (بلکه نبوّت و منطق، هر دو نزد شماست!)» بگو: «فضل (و موهبت نبوّت و عقل و منطق، در انحصار کسی نیست؛ بلکه) به دست خداست؛ و به هر کس بخواهد (و شایسته بداند،) می‌دهد؛ و خداوند، واسع [= دارای مواهب گسترده‌] و آگاه (از موارد شایسته آن) است.
 
 
 
 
يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ
 
 
ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ  
 
 
 
مکارم: هر کس را بخواهد، ویژه رحمت خود می‌کند؛ و خداوند، دارای مواهب عظیم است.»
 
 
 
 
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ
 
 
وَمَا فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ
 
 
وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ  
 
 
 
مکارم: و آنچه در آسمانها و زمین است، از آن خداست. هر کس را بخواهد (و شایسته بداند)، می‌بخشد؛ و هر کس را بخواهد، مجازات می‌کند؛ و خداوند آمرزنده مهربان است.
 
 
 
 
 
مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى
 
 
 
مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ
 
 
 
مِنَ الطَّيِّبِ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ
 
 
 
عَلَى الْغَيْبِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي
 
 
 
 
مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ
 
 
 
وَرُسُلِهِ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ
 
 
 
 
أَجْرٌ عَظِيمٌ  
 
 
مکارم: چنین نبود که خداوند، مؤمنان را به همان‌گونه که شما هستید واگذارد؛ مگر آنکه ناپاک را از پاک جدا سازد. و نیز چنین نبود که خداوند شما را از اسرار غیب، آگاه کند (تا مؤمنان و منافقان را از این راه بشناسید؛ این بر خلاف سنت الهی است؛) ولی خداوند از میان رسولان خود، هر کس را بخواهد برمیگزیند؛ (و قسمتی از اسرار نهان را که برای مقام رهبری او لازم است، در اختیار او می‌گذارد.) پس (اکنون که این جهان، بوته آزمایش پاک و ناپاک است،) به خدا و رسولان او ایمان بیاورید! و اگر ایمان بیاورید و تقوا پیشه کنید، پاداش بزرگی برای شماست.
 
 
 
 
 
إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ
 
 
وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ
 
 
وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى
 
 
 
إِثْمًا عَظِيمًا  
 
 
مکارم: خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هر کس (بخواهد و شایسته بداند) می‌بخشد. و آن کسی که برای خدا، شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.
 
 
 
 
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم
 
 
بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ
 
 
فَتِيلًا  
 
مکارم: آیا ندیدی کسانی را که خودستایی می‌کنند؟! (این خود ستاییها، بی‌ارزش است؛) بلکه خدا هر کس را بخواهد، ستایش می‌کند؛ و کمترین ستمی به آنها نخواهد شد.
 
 
 
 
 
وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ
 
 
 
مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ
 
 
 
الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ
 
 
وَسَاءَتْ مَصِيرًا  
 
 
مکارم: کسی که بعد از آشکار شدن حق، با پیامبر مخالفت کند، و از راهی جز راه مؤمنان پیروی نماید، ما او را به همان راه که می‌رود می‌بریم؛ و به دوزخ داخل می‌کنیم؛ و جایگاه بدی دارد.
 
24) سورة النساء  آيه 116 :
 
 
 
إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ
 
 
 
مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ
 
 
 
بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا  
 
 
مکارم: خداوند، شرک به او را نمی‌آمرزد؛ (ولی) کمتر از آن را برای هر کس بخواهد (و شایسته بداند) می‌آمرزد. و هر کس برای خدا همتایی قرار دهد، در گمراهی دوری افتاده است.

 
 
 
 
إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ
 
 
 
بِآخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ قَدِيرًا  
 
 
 
مکارم: ای مردم! اگر او بخواهد، شما را از میان می‌برد و افراد دیگری را (به جای شما) می آورد، و خداوند، بر این کار تواناست.
 
 
) سورة المائدة  آيه 17 :
 
 
لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ
 
 
 
 
هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ
 
 
 
 
قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا
 
 
 
 
إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ
 
 
 
 
 
وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَلِلَّهِ مُلْكُ
 
 
 
 
السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا
 
 
 
يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ
 
 
 
شَيْءٍ قَدِيرٌ  
 
 
مکارم: آنها که گفتند: «خدا، همان مسیح بن مریم است»، بطور مسلّم کافر شدند؛ بگو: «اگر خدا بخواهد مسیح بن مریم و مادرش و همه کسانی را که روی زمین هستند هلاک کند، چه کسی می‌تواند جلوگیری کند؟ (آری،) حکومت آسمانها و زمین، و آنچه میان آن دو قرار دارد از آن خداست؛ هر چه بخواهد، می‌آفریند؛ (حتّی انسانی بدون پدر، مانند مسیح؛) و او، بر هر چیزی تواناست.»

 
 
 
 
وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ
 
 
 
 
وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم
 
 
 
 
 
بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ
 
 
 
لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَلِلَّهِ
 
 
 
مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا
 
 
 
 
وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ  
 
 
 
 
مکارم: یهود و نصاری گفتند: «ما، فرزندان خدا و دوستان (خاصّ) او هستیم.» بگو: «پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات می‌کند؟! بلکه شما هم بشری هستید از مخلوقاتی که آفریده؛ هر کس را بخواهد (و شایسته بداند)، می‌بخشد؛ و هر کس را بخواهد (و مستحق بداند)، مجازات می‌کند؛ و حکومت آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست، از آن اوست؛ و بازگشت همه موجودات، به سوی اوست.»
 
 
 
 
 
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ
 
 
 
 
وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ
 
 
لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ  
 
 
 
مکارم: آیا نمی‌دانی که حکومت و فرمانروائی آسمانها و زمین از آن خداست؟ هر کس را بخواهد (و مستحق بداند)، کیفر می‌کند؛ و هر کس را بخواهد و شایسته بداند، می‌بخشد؛ و خداوند بر هر چیزی قادر است.
 
 
 
 
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ
 
 
 
 
عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ
 
 
 
 
 
يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
 
 
 
 
أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ
 
 
 
 
 
فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ
 
 
 
 
 
ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ
 
 
 
 
 
وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ  
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هر کس از شما، از آیین خود بازگردد، (به خدا زیانی نمی‌رساند؛ خداوند جمعیّتی را می‌آورد که آنها را دوست دارد و آنان (نیز) او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر کافران سرسخت و نیرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد می‌کنند، و از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند. این، فضل خداست که به هر کس بخواهد (و شایسته ببیند) می‌دهد؛ و (فضل) خدا وسیع، و خداوند داناست.

 

) سورة المائدة  آيه 64
 
 
 
:وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ
 
 
 
 
أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ
 
 
 
 
مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ
 
 
 
 
 
وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ
 
 
 
 
مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا
 
 
 
 
 
بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى
 
 
 
 
 
يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ
 
 
 
 
 
 
أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ
 
 
 
 
فَسَادًا وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ  
مکارم: و یهود گفتند: «دست خدا (با زنجیر) بسته است.» دستهایشان بسته باد! و بخاطر این سخن، از رحمت (الهی) دور شوند! بلکه هر دو دست (قدرت) او، گشاده است؛ هرگونه بخواهد، می‌بخشد! ولی این آیات، که از طرف پروردگارت بر تو نازل شده، بر طغیان و کفر بسیاری از آنها می‌افزاید. و ما در میان آنها تا روز قیامت عداوت و دشمنی افکندیم. هر زمان آتش جنگی افروختند، خداوند آن را خاموش ساخت؛ و برای فساد در زمین، تلاش می‌کنند؛ و خداوند، مفسدان را دوست ندارد.







 
 
 
+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۷ساعت 23:46  توسط محمد ضیغم تبار  |