|
حضرت زکریادست به دعا برداشت و گفت:
به درستى كه تو شنونده دعايى.
در آغاز سوره مريم آمده است:
ياد كن رحمت پروردگارت را بر حضرت زكريا.
آن گاه كه آهسته پروردگارش را خواند و گفت:
وَلَمْ أَكُنْ بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيّاً
وَإِنِّي خِفْتُ المَوالِيَ مِنْ وَرائِي
وَكانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً
فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيّاً يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ
وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّاً؛
و موى سپيد سرم را فرا گرفته است،
تاكنون هر گاه تو را خوانده ام بدعاقبت نبوده ام.
من از موالىِ پس از
خود مى ترسم، همسرم نيز عقيم است،
فرزندى به من عطا كن از
جانب خود كه وارث من و وارث آل يعقوب باشد،
و او را پسنديده بدار.
خداوند مى فرمايد:
آن گاه كه زكريا پروردگارش را ندا داد و گفت:
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم فروردین ۱۳۹۷ساعت 23:38 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
