1) سورة البقرة  آيه 196 :

 

 

وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ

 

 

فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ

 

 

مِنَ الْهَدْيِ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ

 

 

حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَن

 

 

كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى

 

 

مِّن رَّأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِّن صِيَامٍ

 

 

أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنتُمْ

 

 

فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ

 

 

فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَن

 

 

لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ

 

 

فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ

 

 

تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَن

 

 

لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي

 

 

الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ

 

 

وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ  

 

 

مکارم: و حج و عمره را برای خدا به اتمام برسانید! و اگر محصور شدید، (و مانعی مانند ترس از دشمن یا بیماری، اجازه نداد که پس از احرام‌بستن، وارد مکه شوید،) آنچه از قربانی فراهم شود (ذبح کنید، و از احرام خارج شوید)! و سرهای خود را نتراشید، تا قربانی به محلش برسد (و در قربانگاه ذبح شود)! و اگر کسی از شما بیمار بود، و یا ناراحتی در سر داشت، (و ناچار بود سر خود را بتراشد،) باید فدیه و کفّاره‌ای از قبیل روزه یا صدقه یا گوسفندی بدهد! و هنگامی که (از بیماری و دشمن) در امان بودید، هر کس با ختم عمره، حج را آغاز کند، آنچه از قربانی برای او میسّر است (ذبح کند)! و هر که نیافت، سه روز در ایام حج، و هفت روز هنگامی که باز می‌گردید، روزه بدارد! این، ده روز کامل است. (البته) این برای کسی است که خانواده او، نزد مسجد الحرام نباشد [= اهل مکّه و اطرافِ آن نباشد]. و از خدا بپرهیزید! و بدانید که او، سخت‌کیفر است!
 
 
 
 
 
قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ
 
 
يَتْبَعُهَا أَذًى وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ  
 
 
مکارم: گفتار پسندیده (در برابر نیازمندان)، و عفو (و گذشت از خشونتهای آنها)، از بخششی که آزاری به دنبال آن باشد، بهتر است؛ و خداوند، بی‌نیاز و بردبار است.
 
 
 
 
لَّا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ
 
 
 
إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ
 
 
أَوْ إِصْلَاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَمَن
 
 
يَفْعَلْ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ
 
 
فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا  
 
 
 
مکارم: در بسیاری از سخنانِ درِگوشی (و جلسات محرمانه) آنها، خیر و سودی نیست؛ مگر کسی که (به این وسیله،) امر به کمک به دیگران، یا کار نیک، یا اصلاح در میان مردم کند؛ و هر کس برای خشنودی پروردگار چنین کند، پاداش بزرگی به او خواهیم داد
 
 
5) سورة التوبة  آيه 103 :
 
 
خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ
 
 
وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ
 
 
 
إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ
 
 
 
وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ  
 
 
مکارم: از اموال آنها صدقه‌ای (بعنوان زکات) بگیر، تا بوسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی! و (به هنگام گرفتن زکات،) به آنها دعا کن؛ که دعای تو، مایه آرامش آنهاست؛ و خداوند شنوا و داناست!

 
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ
 
 
الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ
 
 
 
نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً ذَلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ
 
 
وَأَطْهَرُ فَإِن لَّمْ تَجِدُوا
 
 
فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ  
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که می‌خواهید با رسول خدا نجوا کنید (و سخنان درگوشی بگویید)، قبل از آن صدقه‌ای (در راه خدا) بدهید؛ این برای شما بهتر و پاکیزه‌تر است و اگر توانایی نداشته باشید، خداوند غفور و رحیم است!
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۷ساعت 23:48  توسط محمد ضیغم تبار  |