|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 50: ق الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَأَلْقِيَاهُ فِي
الْعَذَابِ الشَّدِيدِ كه با خداوند خدايى ديگر قرار داد [اى دو فرشته] او را در عذاب شديد فرو
افكنيد قَالَ قَرِينُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَيْتُهُ وَلَكِن كَانَ فِي ضَلَالٍ
بَعِيدٍ [شيطان] همدمش مىگويد پروردگار ما من او را به عصيان وانداشتم ليكن
[خودش] در گمراهى دور و درازى بود
تفسیر نور ابتدا حضور شاهد «سائق و شهيد»، پس از آن، محاكمه و تفهيم جرم «كنت فى غفلة» و سپس صدور حكم. «القيا فى جهنّم» كلمه «عتيد» اشاره به نظم و ضبط دقيق فرشتگان دارد و «عنيد» به معناى لجوج و عنود، «مَنّاع» از «منع» به معناى بخيل و «مُريب» به كسى گويند كه ديگران را به شك مىاندازد، آن هم شكى همراه با بدبينى. واژه «كَفّار» بيانگر اوج و عمق كفر در وجود يك انسان است كه طبيعتاً از عناد و لجاجتى سخت حكايت دارد. كفرى كه او را از هر چيزى باز مىدارد، به ستم و تجاوز مىكشاند و در ديگران نيز نسبت به حقّانيّت راه خدا ترديد ايجاد مىكند. طبيعى است كه پايان كار چنينردى، دوزخ و عذاب سخت است. مردم در برابر كار خير، چند گروه هستند: «فاستبقوا الخيرات»<352> گروهى سرچشمه خير هستند و ديگران را به آن دعوت مى كنند. «يدعون الى الخير»<353> امّا گروهى مانع خير هستند. «منّاع للخير» خير و تجاوز، شبهه افكنى و شرك شود، بايد عذابش شديد باشد. «فى العذاب الشديد» امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: مراد از «قرينه» فرشته اى است كه شاهد بر اوست.<354> دو فرشته ى مأمور پرتاب كردن به جهنّم، يا رقيب و عتيد هستند و يا سائق و شهيد. 1- در قيامت، يكايك انسانها حاضر مى شوند. «و جاءت كلّ نفس» 2- هر يك از انسانها در قيامت همچون دادگاه دنيوى، همراه با فرشته اى مراقب كه او را تحت نظر دارد در دادگاه حاضر مى شود. «معها سائق» 3- در قيامت، نه توان فرار و نه توان انكار است. «معها سائق و شهيد» 4- وظيفه و مسئوليّت هر فرشتهاى، معيّن است. «سائق و شهيد» 5 - غفلت انسان، عميق و فراگير است. «فى غفلةٍ» (تنوين نشانه اهميّت و حرف «فى» نشانه فراگير بودن است) 6- دنيا و جلوه هاى آن، به روى انسان پرده غفلت مى اندازد. «غفلة... غطاءك» 7- انسان با اعمال خويش، براى خود پردههاى غفلت بوجود مى آورد. «غطاءك» 8 - دنيا، دار غفلت و آخرت، سراى هوشيارى است. «كنت فى غفلة... فبصرك اليوم حديد» 9- پردههايى كه انسان با رفتار خود براى خويش به وجود مى آورد ، حجاب حق بينى او مى شود و روزى كه پرده ها كنار رود، ديد او واقعى مى شود. «غطاءك... فبصرك اليوم حديد» 10- انسان غافل، در دنيا سطحىنگر است و ديد عميق ندارد ولى روز قيامت چشمش باز و تيزبين مى شود. «فى غفلة... اليوم حديد» 11- فرمانِ انداختن به دوزخ، بيانگر حقارت و ذلت دوزخيان است. «القيا» 12- ملاك در قيامت، عملكرد انسان است، از هر نژاد و قبيلهاى كه باشد. «كلّ كَفّار» 13- آنچه سبب دوزخى شدن است، كفر و انكار لجوجانه است نه جاهلانه. «كَفّار عنيد» 14- كفر و شرك، سرچشمه ارتكاب مفاسد است. «كفّار... منّاع للخير معتد مريب الّذى جعل مع اللّه» 15- احكام دادگاه الهى به قدرى محكم و حكيمانه است كه تجديد نظر ندارد . «القيا فى جهنّم كل كفّار عنيد... فالقياه فى العذاب الشديد» 16- دوزخ، دركات و طبقات مختلفى از عذاب را در خود دارد. «القيا فى جهنّم... فالقياه فى العذاب الشديد»
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم شهریور ۱۳۹۲ساعت 22:30 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
