بسم الله الرحمن الرحیم متحرک رنگی (1)
 
 
 

 

 

 

1) سورة البقرة  آيه 180 :

 

كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ

 

الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ

 

وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا

 

عَلَى الْمُتَّقِينَ  

مکارم:
 
بر شما نوشته شده: «هنگامی که یکی از شما را مرگ فرا رسد، اگر چیز خوبی [= مالی‌] از خود به جای گذارده، برای پدر و مادر و نزدیکان، بطور شایسته وصیت کند! این حقّی است بر پرهیزکاران!»

 

 
 
 

وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ

 

 

أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى

 

الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ

 

فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ

 

فِي أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ

 

وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ  

مکارم: و کسانی که از شما در آستانه مرگ قرارمی‌گیرند و همسرانی از خود به‌جا می‌گذارند، باید برای همسران خود وصیت کنند که تا یک سال، آنها را (با پرداختن هزینه زندگی) بهره‌مند سازند؛ به شرط اینکه آنها (از خانه شوهر) بیرون نروند (و اقدام به ازدواج مجدد نکنند). و اگر بیرون روند، (حقی در هزینه ندارند؛ ولی) گناهی بر شما نیست نسبت به آنچه در باره خود، به طور شایسته انجام می‌دهند. و خداوند، توانا و حکیم است.

 

 
 

يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ

 

لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ فَإِن

 

 

كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ

 

ثُلُثَا مَا تَرَكَ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً

 

فَلَهَا النِّصْفُ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ

 

مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن

 

 

كَانَ لَهُ وَلَدٌ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ

 

 

وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ

 

 

فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ

 

السُّدُسُ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي

 

بِهَا أَوْ دَيْنٍ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ

 

لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا

 

فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ

 

كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا  

مکارم: خداوند در باره فرزندانتان به شما سفارش می‌کند که سهم (میراث) پسر، به اندازه سهم دو دختر باشد؛ و اگر فرزندان شما، (دو دختر و) بیش از دو دختر باشند، دو سوم میراث از آن آنهاست؛ و اگر یکی باشد، نیمی (از میراث،) از آن اوست. و برای هر یک از پدر و مادر او، یک ششم میراث است، اگر (میت) فرزندی داشته باشد؛ و اگر فرزندی نداشته باشد، و (تنها) پدر و مادر از او ارث برند، برای مادر او یک سوم است (و بقیه از آن پدر است)؛ و اگر او برادرانی داشته باشد، مادرش یک ششم می‌برد (و پنج ششم باقیمانده، برای پدر است). (همه اینها،) بعد از انجام وصیتی است که او کرده، و بعد از ادای دین است -شما نمی‌دانید پدران و مادران و فرزندانتان، کدامیک برای شما سودمندترند!- این فریضه الهی است؛ و خداوند، دانا و حکیم است.

 

 

وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ

 

إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ فَإِن كَانَ

 

لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ

 

مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ

 

وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ

 

يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ فَإِن كَانَ لَكُمْ

 

وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم

 

مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ

 

وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً

 

أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ

 

وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ فَإِن

 

كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ

 

فِي الثُّلُثِ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى

 

بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً

 

مِّنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ  

 

 

مکارم: و برای شما، نصف میراث زنانتان است، اگر آنها فرزندی نداشته باشند؛ و اگر فرزندی داشته باشند، یک چهارم از آن شماست؛ پس از انجام وصیتی که کرده‌اند، و ادای دین (آنها). و برای زنان شما، یک چهارم میراث شماست، اگر فرزندی نداشته باشید؛ و اگر برای شما فرزندی باشد، یک هشتم از آن آنهاست؛ بعد از انجام وصیتی که کرده‌اید، و ادای دین. و اگر مردی بوده باشد که کلاله [= خواهر یا برادر] از او ارث می‌برد، یا زنی که برادر یا خواهری دارد، سهم هر کدام، یک ششم است (اگر برادران و خواهران مادری باشند)؛ و اگر بیش از یک نفر باشند، آنها در یک سوم شریکند؛ پس از انجام وصیتی که شده، و ادای دین؛ بشرط آنکه (از طریق وصیت و اقرار به دین،) به آنها ضرر نزند. این سفارش خداست؛ و خدا دانا و بردبار است.

 

 
 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ

 

بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ

 

حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ

 

أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ

 

ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم

 

 

مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا

 

مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ

 

بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي

 

بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى

 

وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ

 

إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ  

مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد، در موقع وصیت باید از میان شما، دو نفر عادل را به شهادت بطلبد؛ یا اگر مسافرت کردید، و مصیبت مرگ شما فرا رسید، (و در آن جا مسلمانی نیافتید،) دو نفر از غیر خودتان را به گواهی بطلبید، و اگر به هنگام ادای شهادت، در صدق آنها شک کردید، آنها را بعد از نماز نگاه می‌دارید تا سوگند یاد کنند که: «ما حاضر نیستیم حق را به چیزی بفروشیم، هر چند در مورد خویشاوندان ما باشد! و شهادت الهی را کتمان نمی‌کنیم، که از گناهکاران خواهیم بود!»

 

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً

 

وَلَا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ  

مکارم: (چنان غافلگیر می‌شوند که حتّی) نمی‌توانند وصیّتی کنند یا به سوی خانواده خود بازگردند!
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۶ساعت 6:46  توسط محمد ضیغم تبار  |