|
وَ اَلسَّحٰابِ اَلْمُسَخَّرِ بَيْنَ اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ لَآيٰاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (١٦٤) بقره
🌥 تسخیر ابر بین زمین و آسمان خداوند ابر تسخیر شده در بین زمین و آسمان را برای صاحبان اندیشه توحید دانسته است فخررازى مىگويد: معلّق بودن ابر در آسمان با وجود سنگينى و بدون هيچگونه ستون يا آويزهاى، پيدا شدن ابر در مواقع لزوم و پراكنده شدن آن هنگام رفع نياز، راندن ابرها با باد به سوى سرزمينهاى خشك، همه برخلاف طبيعت و نشانه مقهور بودن ابر تحت نيرويى قاهر است. وى همچنين مىگويد: وجود ابر بر وجود صانع، استحكام ابر بر علم صانع، وپديدارى آن هنگام نياز، بر اراده صانع، 🌩⛈🌧 مسخر بودن ابر به این است که با وجود سنگینی و لطافت نه سقوط می کند نه بالا می رود و نه از هم میپاشد در حالی که جسم سنگین باید سقوط کند و جسم لطیف باید بالا رود یا پراکنده شود و همه اینها را خدا در آیه به خود نسبت میدهد که صاحبان اندیشه با تفکر به قدرت مطلق خدا پی برده و شکر گزاری کنند
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم دی ۱۳۹۶ساعت 22:27 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
