مأمون، خلیفه عباسی

 

از امام علی بن موسی الرضا علیه السّلام پرسید:

 

آیا شما نمی‏گویید پیامبران معصومند؟


فرمود: آری.


گفت: پس این آیه قرآن تفسیرش چیست:

 


وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أنْ رَأی بُرْهانَ رَبِّهِ

 

کَذلِکَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ

 

إنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصینَ (12یوسف/24)

 

و آن زن آهنگ او [یوسف] کرد

 

و او نیز اگر برهان پروردگارش را ندیده بود،

 

آهنگ آن زن می‏کرد،

 

اینگونه [کردیم] تا نابکاری و ناشایستی را از او

 

بگردانیم، چرا که از بندگان اخلاص ‏یافته ماست.

 


حضرت در پاسخ فرمود: معنای آیه این گونه است:


همسر عزیز تصمیم به کامجویی از یوسف گرفت

 

و یوسف نیز اگر برهان پروردگارش نمی‏دید

 

همچون همسر عزیز مصر تصمیم می‏گرفت

 

ولی او معصوم بود و معصوم هرگز قصد گناه نمی‏کند.


مامون از این جواب بسیار لذت برد

 

و بر حضرت آفرین گفت.

 

2 - تفسیر نمونه، جلد 20، صفحه 23.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۵ساعت 6:4  توسط محمد ضیغم تبار  |