بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


سوره 29: العنكبوت


وَلَمَّا أَن جَاءتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُو


ا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ ﴿33﴾


و هنگامى كه فرستادگان ما به سوى لوط آمدند به علت [حضور] ايشان

ناراحت ‏شد و دستش از [حمايت] آنها كوتاه گرديد گفتند مترس و غم مدار

كه ما تو و خانواده ‏ات را جز زنت كه از باقى ‏ماندگان [در خاكستر آتش] است

‏حتما مى رهانيم (33)

إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ﴿34﴾


ما بر مردم اين شهر به [سزاى] فسقى كه مى‏كردند عذابى از آسمان

فرو خواهيم فرستاد (34)


وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَا آيَةً بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿35﴾

و از آن [شهر سوخته] براى مردمى كه مى ‏انديشند نشانه ‏اى روشن باقى گذاشتيم (35)



تفسیر نور
كلمه ‏ى «سِيء» به معناى‏ بدحال شدن است. بدحال شدن حضرت لوط ممكن است به
خاطر ترس از تعرّض بدكاران به فرشتگان ميهمان در خانه‏ ى او باشد و يا به خاطر اطلاع از
نزول قهر و عذاب الهى‏ بر قومش.
«ذراع» به قسمتى‏ از دست (از آرنج تا انگشتان) گفته مى‏شود. تنگ شدن ذراع، كنايه از
ناتوانى‏ و فروماندگى‏ است، زيرا كسى‏ كه آرنجش كوتاه باشد، نسبت به انجام بسيارى‏ از
كارها ناتوان است. به هر كس كه به نحوى‏ از پا مى‏افتد و كارى‏ دستش نيست مى‏ گويند:
«ضاق بهم ذرعاً». <31>
«لا تخف» درباره‏ى نگرانى‏ از حوادث و سختى‏‏ها يا تلخى ‏‏هاى‏ احتمالى‏ در آينده است. و
«لا تحزن» اندوه و غم به خاطر امور گذشته مربوط مى ‏شود.
1- در جامعه‏ ى فاسد، مردان خدا در تنگنا قرار مى‏گيرند و حتّى‏ در مورد حفظ
مهمان و ذرّيه‏ ى خود نيز نگرانند. (سيء بهم)
2- شيوع فساد، نبايد ما را بى‏ تفاوت كند. (سيء بهم و ضاق بهم) (غيرت دينى‏
لازمه‏ ى ايمان است.) (سيء بهم)
3- بسيارى‏ از نگرانى ‏‏ها، به خاطر بى‏ خبرى‏ از آينده است. (ضاق بهم ذرعاً و قالوا لا
تخف و لاتحزن)
4- نگرانى‏ دروني، در چهره اثر مى ‏گذارد. فرشتگان با ديدن آثار نگرانى‏ از
سيماى‏ حضرت لوط، به او گفتند: (لا تخف و لاتحزن)

5- مؤمنان را با وعده‏ هاى‏ حقّ و آرام بخش، از دلهره و اضطراب نجات دهيم. (لا

تخف و لا تحزن انّا منجّوک)
6- در بيان حقايق، ابتدا نقاط مثبت را بگوييم. (انّا منجّوک)

7- خداوند، اولياى‏ خود را حفظ مى‏كند. (انبا منجّوک)

8- پيوند خانوادگي، انسان را نجات نمى‏ دهد، ايمان و عمل صالح كليد نجات
است. (الاّ امراتک)
9- زن، داراى‏ شخصيّتى‏ مستقل است و مى ‏تواند در برابر نظام فرهنگى‏ و
اقتصادى‏ خانواده يا جامعه مقاومت كند. (الاّ امراتک)
10- راهنماى‏ فساد نيز مفسد است. (الاّ امراتک) (همسر لوط به افراد فاسد اطلاع
مى‏ داد كه مهمان آمده، شما براى‏ گناه به سراغش برويد.)

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم شهریور ۱۳۹۲ساعت 0:58  توسط محمد ضیغم تبار  |