مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ  

مکارم: (خداوندی که) مالک روز جزاست.
 
 
 
: وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ
 
 
وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ
 
 
اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ
 
 
إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ  
 
 
مکارم: و ابراهیم و یعقوب (در واپسین لحظات عمر،) فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند؛ (و هر کدام به فرزندان خویش گفتند:) «فرزندان من! خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به آیین اسلام [= تسلیم در برابر فرمان خدا] از دنیا نروید!»
 
) سورة البقرة  آيه 193 :
 
 
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ
 
 
وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انتَهَوْا
 
 
فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ  
مکارم: و با آنها پیکار کنید! تا فتنه (و بت پرستی، و سلب آزادی از مردم،) باقی نماند؛ و دین، مخصوص خدا گردد. پس اگر (از روش نادرست خود) دست برداشتند، (مزاحم آنها نشوید! زیرا) تعدّی جز بر ستمکاران روا نیست.
 
 
) سورة البقرة  آيه 217 :
 
 
يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ
 
 
فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَن
 
 
سَبِيلِ اللَّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ
 
 
 
وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللَّهِ
 
 
 
وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ
 
 
 
يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ
 
 
إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ
 
 
 
عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ
 
 
 
حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ
 
 
 
وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ  
مکارم: از تو، در باره جنگ کردن در ماه حرام، سؤال می‌کنند؛ بگو: «جنگ در آن، (گناهی) بزرگ است؛ ولی جلوگیری از راه خدا (و گرایش مردم به آیین حق) و کفر ورزیدن نسبت به او و هتک احترام مسجد الحرام، و اخراج ساکنان آن، نزد خداوند مهمتر از آن است؛ و ایجاد فتنه، (و محیط نامساعد، که مردم را به کفر، تشویق و از ایمان بازمی‌دارد) حتّی از قتل بالاتر است. و مشرکان، پیوسته با شما می‌جنگند، تا اگر بتوانند شما را از آیینتان برگردانند؛ ولی کسی که از آیینش برگردد، و در حال کفر بمیرد، تمام اعمال نیک (گذشته) او، در دنیا و آخرت، برباد می‌رود؛ و آنان اهل دوزخند؛ و همیشه در آن خواهند بود.
 
 
 
سورة البقرة  آيه 256 :
 
 
لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ
 
 
مِنَ الْغَيِّ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ
 
 
 
وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ
 
 
بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انفِصَامَ لَهَا
 
 
وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ  
مکارم: در قبول دین، اکراهی نیست. (زیرا) راه درست از راه انحرافی، روشن شده است. بنابر این، کسی که به طاغوت [= بت و شیطان، و هر موجود طغیانگر] کافر شود و به خدا ایمان آورد، به دستگیره محکمی چنگ زده است، که گسستن برای آن نیست. و خداوند، شنوا و داناست.

 
 

15) سورة آل عمران  آيه 19 :
 
 
إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ
 
 
وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ
 
 
إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ
 
 
بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ
 
 
اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ  
مکارم: دین در نزد خدا، اسلام (و تسلیم بودن در برابر حق) است. و کسانی که کتاب آسمانی به آنان داده شد، اختلافی (در آن) ایجاد نکردند، مگر بعد از آگاهی و علم، آن هم به خاطر ظلم و ستم در میان خود؛ و هر کس به آیات خدا کفر ورزد، (خدا به حساب او می‌رسد؛ زیرا) خداوند، سریع الحساب است.
 
 
 
 
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَن تَمَسَّنَا
 
 
 
النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ وَغَرَّهُمْ
 
 
فِي دِينِهِم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ  
 
مکارم: این عمل آنها، به خاطر آن است که می‌گفتند: «آتش (دوزخ)، جز چند روزی به ما نمی‌رسد. (و کیفر ما، به خاطر امتیازی که بر اقوام دیگر داریم، بسیار محدود است.)» این افترا (و دروغی که به خدا بسته بودند،) آنها را در دینشان مغرور ساخت (و گرفتار انواع گناهان شدند).
 
 
 
) سورة آل عمران  آيه 73 :
 
 
وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ
 
 
 
إِنَّ الْهُدَى هُدَى اللَّهِ أَن يُؤْتَى
 
 
 
 
أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَاجُّوكُمْ
 
 
 
 
عِندَ رَبِّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ
 
 
 
يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ  
مکارم: و جز به کسی که از آیین شما پیروی می‌کند، (واقعاً) ایمان نیاورید!» بگو: «هدایت، هدایت الهی است! (و این توطئه شما، در برابر آن بی اثر است)»! (سپس اضافه کردند: «تصور نکنید) به کسی همانند شما (کتاب آسمانی) داده می‌شود، یا اینکه می‌توانند در پیشگاه پروردگارتان، با شما بحث و گفتگو کنند، (بلکه نبوّت و منطق، هر دو نزد شماست!)» بگو: «فضل (و موهبت نبوّت و عقل و منطق، در انحصار کسی نیست؛ بلکه) به دست خداست؛ و به هر کس بخواهد (و شایسته بداند،) می‌دهد؛ و خداوند، واسع [= دارای مواهب گسترده‌] و آگاه (از موارد شایسته آن) است.
 
سورة آل عمران  آيه 83 :
 
 
أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ
 
 
مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ
 
 
 
طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ  
مکارم: آیا آنها غیر از آیین خدا می‌طلبند؟! (آیین او همین اسلام است؛) و تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند، از روی اختیار یا از روی اجبار، در برابرِ (فرمان) او تسلیمند، و همه به سوی او بازگردانده می‌شوند.
 
 
) سورة آل عمران  آيه 85 :
 
 
وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن
 
 
يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ
 
 
 
مِنَ الْخَاسِرِينَ  
مکارم: و هر کس جز اسلام (و تسلیم در برابر فرمان حق،) آیینی برای خود انتخاب کند، از او پذیرفته نخواهد شد؛ و او در آخرت، از زیانکاران است

 

 

 

 
 
 
+ نوشته شده در  جمعه سی ام مهر ۱۳۹۵ساعت 23:25  توسط محمد ضیغم تبار  |