1) سورة البقرة  آيه 218 :

 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا

 

وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ

 

يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَاللَّهُ

 

غَفُورٌ رَّحِيمٌ  

مکارم: کسانی که ایمان آورده و کسانی که هجرت کرده و در راه خدا جهاد نموده‌اند، آنها امید به رحمت پروردگار دارند و خداوند آمرزنده و مهربان است.

 

 
 

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ

 

 

وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ

 

 

وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ  

مکارم: آیا چنین پنداشتید که (تنها با ادّعای ایمان) وارد بهشت خواهید شد، در حالی که خداوند هنوز مجاهدان از شما و صابران را مشخصّ نساخته است؟!

 

 
 
 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ

 

 

وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا

 

 

فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ  

مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‌ای برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!

 

 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا

 

بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

 

 

وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ

 

 

أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ

 

 

يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن

 

 

شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُوا وَإِنِ

 

 

اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ

 

 

النَّصْرُ إِلَّا عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم

 

 

مِّيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ  

مکارم: کسانی که ایمان آوردند و هجرت نمودند و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کردند، و آنها که پناه دادند و یاری نمودند، آنها یاران یکدیگرند؛ و آنها که ایمان آوردند و مهاجرت نکردند، هیچ گونه ولایت [= دوستی و تعّهدی‌] در برابر آنها ندارید تا هجرت کنند! و (تنها) اگر در (حفظ) دین (خود) از شما یاری طلبند، بر شماست که آنها را یاری کنید، جز بر ضدّ گروهی که میان شما و آنها، پیمان (ترک مخاصمه) است؛ و خداوند به آنچه عمل می‌کنید، بیناست!

 

 
 
 

وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا

 

 

فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا

 

 

وَّنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ

 

 

حَقًّا لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ  

مکارم: و آنها که ایمان آوردند و هجرت نمودند و در راه خدا جهاد کردند، و آنها که پناه دادند و یاری نمودند، آنان مؤمنان حقیقی‌اند؛ برای آنها، آمرزش (و رحمت خدا) و روزی شایسته‌ای است.

 

 
 

وَالَّذِينَ آمَنُوا مِن بَعْدُ وَهَاجَرُوا

 

 

وَجَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولَئِكَ مِنكُمْ

 

 

وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى

 

بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ

 

بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ  

مکارم: و کسانی که بعداً ایمان آوردند و هجرت کردند و با شما جهاد نمودند، از شما هستند؛ و خویشاوندان نسبت به یکدیگر، در احکامی که خدا مقرّر داشته، (از دیگران) سزاوارترند؛ خداوند به همه چیز داناست.

 

 
 

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ

 

 

الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِن

 

 

دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ

 

 

وَلِيجَةً وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ  

مکارم: آیا گمان کردید که (به حال خود) رها می‌شوید در حالی که هنوز کسانی که از شما جهاد کردند، و غیر از خدا و رسولش و مؤمنان را محرم اسرار خویش انتخاب ننمودند، (از دیگران) مشخصّ نشده‌اند؟! (باید آزمون شوید؛ و صفوف از هم جدا گردد؛) و خداوند به آنچه عمل می‌کنید، آگاه است!

 

 
 
 

الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي

 

سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ

 

أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ وَأُولَئِكَ

 

هُمُ الْفَائِزُونَ  

مکارم: آنها که ایمان آوردند، و هجرت کردند، و با اموال و جانهایشان در راه خدا جهاد نمودند، مقامشان نزد خدا برتر است؛ و آنها پیروز و رستگارند!

د.

 
 
 

انفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ

 

 

وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذَلِكُمْ

 

 

خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ  

مکارم: (همگی به سوی میدان جهاد) حرکت کنید؛ سبکبار باشید یا سنگین بار! و با اموال و جانهای خود، در راه خدا جهاد نمایید؛ این برای شما بهتر است اگر بدانید!

 

 
 
 

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ

 

 

وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَن يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ

 

 

وَأَنفُسِهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ  

مکارم: آنها که به خدا و روز جزا ایمان دارند، هیچ گاه برای ترک جهاد (در راه خدا) با اموال و جانهایشان، از تو اجازه نمی‌گیرند؛ و خداوند پرهیزگاران را می‌شناسد.

 

 
 

فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ

 

رَسُولِ اللَّهِ وَكَرِهُوا أَن يُجَاهِدُوا

 

بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ

 

اللَّهِ وَقَالُوا لَا تَنفِرُوا فِي الْحَرِّ قُلْ

 

نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَّوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ  

مکارم: تخلّف‌جویان (از جنگ تبوک،) از مخالفت با رسول خدا خوشحال شدند؛ و کراهت داشتند که با اموال و جانهای خود، در راه خدا جهاد کنند؛ و (به یکدیگر و به مؤمنان) گفتند: «در این گرما، (بسوی میدان) حرکت نکنید!» (به آنان) بگو: «آتش دوزخ از این هم گرمتر است!» اگر می‌دانستند!

 

 
 
 

وَإِذَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ

 

 

وَجَاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ

 

 

أُولُو الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا ذَرْنَا نَكُن

 

 

مَّعَ الْقَاعِدِينَ  

مکارم: و هنگامی که سوره‌ای نازل شود (و به آنان دستور دهد) که: «به خدا ایمان بیاورید! و همراه پیامبرش جهاد کنید!»، افرادی از آنها [= گروه منافقان‌] که توانایی دارند، از تو اجازه می‌خواهند و می‌گویند: «بگذار ما با قاعدین [= آنها که از جهاد معافند] باشیم!»

 

 
 

لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ

 

 

جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ

 

لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ

 

الْمُفْلِحُونَ  

مکارم: ولی پیامبر و کسانی که با او ایمان آوردند، با اموال و جانهایشان جهاد کردند؛ و همه نیکیها برای آنهاست؛ و آنها همان رستگارانند!

 

 
 
 

ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِن بَعْدِ

 

مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ

 

مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ  

مکارم: امّا پروردگار تو نسبت به کسانی که بعد از فریب‌خوردن، (به ایمان بازگشتند و) هجرت کردند؛ سپس جهاد کردند و در راه خدا استقامت نمودند؛ پروردگارت، بعد از انجام این کارها، بخشنده و مهربان است (و آنها را مشمول رحمت خود می‌سازد).

 

 
 

وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ

 

 

اجْتَبَاكُمْوَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ

 

 

مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ

 

سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ وَفِي

 

 

هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ

 

 

وَتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا

 

 

الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ

 

 

هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ  

مکارم: و در راه خدا جهاد کنید، و حقّ جهادش را ادا نمایید! او شما را برگزید، و در دین (اسلام) کار سنگین و سختی بر شما قرار ندارد؛ از آیین پدرتان ابراهیم پیروی کنید؛ خداوند شما را در کتابهای پیشین و در این کتاب آسمانی «مسلمان» نامید، تا پیامبر گواه بر شما باشد، و شما گواهان بر مردم! پس نماز را برپا دارید، و زکات را بدهید، و به خدا تمسّک جویید، که او مولا و سرپرست شماست! چه مولای خوب، و چه یاور شایسته‌ای!

 

 
 
 

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا

 

وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ  

مکارم: و آنها که در راه ما (با خلوص نیّت) جهاد کنند، قطعاً به راه‌های خود، هدایتشان خواهیم کرد؛ و خداوند با نیکوکاران است.

 

 
 

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ

 

 

وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا

 

 

بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

 

 

أُولَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ  

مکارم: مؤمنان واقعی تنها کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آورده‌اند، سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کرده‌اند؛ آنها راستگویانند.

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۵ساعت 15:2  توسط محمد ضیغم تبار  |