وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مِن دَآبَّةٍ


وَالْمَلآئِكَةُ وَهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿49﴾


و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين از جنبندگان و فرشتگان

است براى خدا سجده مى‏كنند و تكبر نمى‏ورزند (49)


يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ﴿50﴾


از پروردگارشان كه حاكم بر آنهاست مى‏ترسند و آنچه را مامورند انجام مى‏دهند (50)

تفسیر نور
كلمه‏ى «دابّة» به جاندارى گفته مى ‏شود كه از مكانى به مكان

ديگر حركت كند و منتقل شود. اين كلمه بر انسان و حيوان و جنّ

اطلاق مى ‏شود، ولى به فرشتگان گفته نمى ‏شود.

مراد از سجده‏ى تمام موجودات آسمانى و زمينى، يا خضوع تكوينى

و تسليم بودن آنها در برابر قوانين هستى است و يا آنكه مراد

سجده‏ اى برخاسته از درك و شعور است، كه ظاهر آيات، دومى

است، گرچه از درك و شعور ما خارج است!

اگر همه موجودات، همانند فرشتگان، در برابر خدا خاضع و ساجدند،

چرا ما انسانها سجده نكنيم و استكبار ورزيم.

همه از بهر تو سرگشته و فرمان‏بردار
شرط انصاف نباشد كه تو فرمان نبرى
1- هستى، تنها در برابر خداى واحد، مطيع و ساجد است.

«للَّه يسجد»

2- در آسمان‏ها نيز موجودات زنده و جنبنده ساكن است.

«ما فى السموات ...من دابّة» چنانكه در آيه 29

سوره‏ ى شورى نيز مى‏خوانيم: «و ما بثّ فيهما من دابّة»

3- فرشتگان تسليم محض خدا هستند. «و هم لايستكبرون»
4- ترس ما از خدا، بخاطر گناهانمان است، اما ترس فرشتگان

از خدا، ناشى از مقام وعظمت پروردگار است.


«يخافون ربّهم من فوقهم» (چنانكه در مورد مؤمنان نيز قرآن

مى ‏فرمايد: «واما من خاف مقام ربّه» <507> )

5- فرشتگان نه در ذات، روحيه‏ ى استكبار دارند ونه در عمل.

«لايستكبرون، يفعلون مايؤمرون»

6- ريشه‏ ى ترك دستورات الهى، استكبار است. اگر ريشه رفت،

عمل مى‏ آيد. «لايستكبرون، يفعلون مايؤمرون»

7- فرشتگان، مأموران الهى و مكلّف هستند. «يفعلون مايؤمرون»

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۲ساعت 23:6  توسط محمد ضیغم تبار  |