|
وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مِن دَآبَّةٍ وَالْمَلآئِكَةُ وَهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين از جنبندگان و فرشتگان است براى خدا
سجده مىكنند و تكبر نمىورزند يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ
از پروردگارشان كه حاكم بر آنهاست مىترسند و آنچه را مامورند انجام
مىدهند
تفسیر نور ديگر حركت كند و منتقل شود. اين كلمه بر انسان و حيوان و جنّ اطلاق مى شود، ولى به فرشتگان گفته نمى شود. مراد از سجدهى تمام موجودات آسمانى و زمينى، يا خضوع تكوينى و تسليم بودن آنها در برابر قوانين هستى است و يا آنكه مراد سجده اى برخاسته از درك و شعور است، كه ظاهر آيات، دومى است، گرچه از درك و شعور ما خارج است! اگر همه موجودات، همانند فرشتگان، در برابر خدا خاضع و ساجدند، چرا ما انسانها سجده نكنيم و استكبار ورزيم. همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار «للَّه يسجد» 2- در آسمانها نيز موجودات زنده و جنبنده ساكن است. «ما فى السموات ...من دابّة» چنانكه در آيه 29 سوره ى شورى نيز مىخوانيم: «و ما بثّ فيهما من دابّة» 3- فرشتگان تسليم محض خدا هستند. «و هم لايستكبرون» از خدا، ناشى از مقام وعظمت پروردگار است. «يخافون ربّهم من فوقهم» (چنانكه در مورد مؤمنان نيز قرآن مى فرمايد: «واما من خاف مقام ربّه» <507> ) 5- فرشتگان نه در ذات، روحيه ى استكبار دارند ونه در عمل. «لايستكبرون، يفعلون مايؤمرون» 6- ريشه ى ترك دستورات الهى، استكبار است. اگر ريشه رفت، عمل مى آيد. «لايستكبرون، يفعلون مايؤمرون» 7- فرشتگان، مأموران الهى و مكلّف هستند. «يفعلون مايؤمرون»
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۲ساعت 23:6  توسط محمد ضیغم تبار
|
|