قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي

 

وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ

 

وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ  

مکارم: (موسی) گفت: «پروردگارا! من و برادرم را بیامرز، و ما را در رحمت خود داخل فرما، و تو مهربانترین مهربانانی!»

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ  

مکارم: و ما را با رحمتت از (دست) قوم کافر رهایی بخش!

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا

 

وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ

 

نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ

 

وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا

 

تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ

 

فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ  

مکارم: سلیمان از سخن او تبسّمی کرد و خندید و گفت: «پروردگارا! شکر نعمتهایی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای به من الهام کن، و توفیق ده تا عمل صالحی که موجب رضای توست انجام دهم، و مرا برحمت خود در زمره بندگان صالحت وارد کن!»
+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام خرداد ۱۳۹۵ساعت 0:4  توسط محمد ضیغم تبار  |