فَرِيقًا هَدَى وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ

 

الضَّلَالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ

 

أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ  

مکارم: جمعی را هدایت کرده؛ و جمعی (که شایستگی نداشته‌اند،) گمراهی بر آنها مسلّم شده است. آنها (کسانی هستند که) شیاطین را به جای خداوند، اولیای خود انتخاب کردند؛ و گمان می‌کنند هدایت یافته‌اند!

الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ

 

الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا  

مکارم: آنها که تلاشهایشان در زندگی دنیا گم (و نابود) شده؛ با این حال، می‌پندارند کار نیک انجام می‌دهند!»

 

أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن

 

مَّالٍ وَبَنِينَ  

مکارم: آنها گمان می‌کنند اموال و فرزندانی که بعنوان کمک به آنان می‌دهیم...

يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَإِن يَأْتِ

 

الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ

 

فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِكُمْ

 

وَلَوْ كَانُوا فِيكُم مَّا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا  

مکارم: آنها گمان می‌کنند هنوز لشکر احزاب نرفته‌اند؛ و اگر برگردند (از ترس آنان) دوست می‌دارند در میان اعراب بادیه‌نشین پراکنده (و پنهان) شوند و از اخبار شما جویا گردند؛ و اگر در میان شما باشند جز اندکی پیکار نمی‌کنند!

وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ

 

وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ  

مکارم: و آنها [= شیاطین‌] این گروه را از راه خدا بازمی‌دارند، در حالی که گمان می‌کنند هدایت‌یافتگان حقیقی آنها هستند!

أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُم بَلَى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ  

مکارم: آیا آنان می‌پندارند که ما اسرار نهانی و سخنان درگوشی آنان را نمی‌شنویم؟ آری، رسولان (و فرشتگان) ما نزد آنها هستند و می‌نویسند!

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعًا فَيَحْلِفُونَ

 

لَهُ كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَيَحْسَبُونَ

 

أَنَّهُمْ عَلَى شَيْءٍ أَلَا إِنَّهُمْ

 

هُمُ الْكَاذِبُونَ  

مکارم: (به خاطر بیاورید) روزی را که خداوند همه آنها را برمی‌انگیزد، آنها برای خدا نیز سوگند (دروغ) یاد می‌کنند همان‌گونه که (امروز) برای شما یاد می‌کنند؛ و گمان می‌کنند کاری می‌توانند انجام دهند؛ بدانید آنها دروغگویانند!

 
 

وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ

 

وَإِن يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ

 

كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ

 

كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ

 

فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ  

مکارم: هنگامی که آنها را می‌بینی، جسم و قیافه آنان تو را در شگفتی فرو می‌برد؛ و اگر سخن بگویند، به سخنانشان گوش فرا می‌دهی؛ اما گویی چوبهای خشکی هستند که به دیوار تکیه داده شده‌اند! هر فریادی از هر جا بلند شود بر ضد خود می‌پندارند؛ آنها دشمنان واقعی تو هستند، پس از آنان بر حذر باش! خداوند آنها را بکشد، چگونه از حق منحرف می‌شوند؟!

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم اردیبهشت ۱۳۹۵ساعت 17:46  توسط محمد ضیغم تبار  |