أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ

 

 

فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ

 

 

يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّي وَعَدُوٌّ لَّهُ وَأَلْقَيْتُ

 

عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّي وَلِتُصْنَعَ

 

عَلَى عَيْنِي  

مکارم: که: «او را در صندوقی بیفکن، و آن صندوق را به دریا بینداز، تا دریا آن را به ساحل افکند؛ و دشمن من و دشمن او، آن را برگیرد!» و من محبّتی از خودم بر تو افکندم، تا در برابر دیدگان [= علم‌] من، ساخته شوی (و پرورش یابی)!

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۵ساعت 0:4  توسط محمد ضیغم تبار  |