1) سورة الأعراف  آيه 29 :

 

 

قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ

 

 

عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ

 

 

لَهُ الدِّينَكَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ  

 

 

مکارم: بگو: «پروردگارم امر به عدالت کرده است؛ و توجّه خویش را در هر مسجد (و به هنگام عبادت) به سوی او کنید! و او را بخوانید، در حالی که دین (خود) را برای او خالص گردانید! (و بدانید) همان گونه که در آغاز شما را آفرید، (بار دیگر در رستاخیز) بازمی‌گردید!

 
 
 
 

هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ

 

حَتَّى إِذَا كُنتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ

 

بِهِم بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا

 

رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِن كُلِّ

 

 

مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ

 

 

دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ

 

 

أَنجَيْتَنَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ

 

 

مِنَ الشَّاكِرِينَ  

مکارم: او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر می‌دهد؛ زمانی که در کشتی قرارمی‌گیرید، و بادهای موافق آنان را (بسوی مقصد) حرکت میدهد و خوشحال می‌شوند، ناگهان طوفان شدیدی می‌وزد؛ و امواج از هر سو به سراغ آنها می‌آید؛ و گمان می‌کنند هلاک خواهند شد؛ در آن هنگام، خدا را از روی اخلاص می‌خوانند که: «اگر ما را از این گرفتاری نجات دهی، حتماً از سپاسگزاران خواهیم بود!»

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَن

 

 

رَّأَى بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ

 

 

عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ إِنَّهُ

 

 

مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: آن زن قصد او کرد؛ و او نیز -اگر برهان پروردگار را نمی‌دید- قصد وی می‌نمود! اینچنین کردیم تا بدی و فحشا را از او دور سازیم؛ چرا که او از بندگان مخلص ما بود!

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: مگر بندگان مخلصت را.»

فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ

 

 

مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ

 

 

إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ  

مکارم: هنگامی که بر سوار بر کشتی شوند، خدا را با اخلاص می‌خوانند (و غیر او را فراموش می‌کنند)؛ امّا هنگامی که خدا آنان را به خشکی رساند و نجات داد، باز مشرک می‌شوند!

وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ

 

دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا

 

نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ

 

 

وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ  

مکارم: و هنگامی که (در سفر دریا) موجی همچون ابرها آنان را بپوشاند (و بالا رود و بالای سرشان قرار گیرد)، خدا را با اخلاص می‌خوانند؛ امّا وقتی آنها را به خشکی رساند و نجات داد، بعضی راه اعتدال را پیش می‌گیرند (و به ایمان خود وفادار می‌مانند، در حالی که بعضی دیگر فراموش کرده راه کفر پیش می‌گیرند)؛ ولی آیات ما را هیچ کس جز پیمان‌شکنان ناسپاس انکار نمی‌کنند!

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: جز بندگان مخلص خدا (که از این کیفرها برکنارند)!

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: مگر بندگان مخلص خدا!

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: مگر بندگان مخلص خدا!

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: مگر بندگان مخلص خدا!

لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: به یقین، ما بندگان مخلص خدا بودیم!»

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ  

مکارم: مگر بندگان خالص تو، از میان آنها!»

فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ

 

وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ  

مکارم: (تنها) خدا را بخوانید و دین خود را برای او خالص کنید، هرچند کافران ناخشنود باشند!

هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ

 

 

فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ

 

 

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ  

مکارم: زنده (واقعی) اوست؛ معبودی جز او نیست؛ پس او را بخوانید در حالی که دین خود را برای او خالص کرده‌اید! ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است!

وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ

 

لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ

 

 

وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ  

مکارم: و به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند در حالی که دین خود را برای او خالص کنند و از شرک به توحید بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند؛ و این است آیین مستقیم و پایدار!
+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم فروردین ۱۳۹۵ساعت 23:38  توسط محمد ضیغم تبار  |