وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي

 

هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ

 

وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ

 

لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا

 

قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى

 

وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُم

 

 

بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ  

مکارم: و به مال یتیم، جز به بهترین صورت (و برای اصلاح)، نزدیک نشوید، تا به حد رشد خود برسد! و حق پیمانه و وزن را بعدالت ادا کنید! -هیچ کس را، جز بمقدار تواناییش، تکلیف نمی‌کنیم- و هنگامی که سخنی می‌گویید، عدالت را رعایت نمایید، حتی اگر در مورد نزدیکان (شما) بوده باشد و به پیمان خدا وفا کنید، این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش می‌کند، تا متذکّر شوید!

وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي

 

هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ

 

وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا  

 

 

مکارم: و به مال یتیم، جز به بهترین راه نزدیک نشوید، تا به سر حد بلوغ رسد! و به عهد (خود) وفا کنید، که از عهد سؤال می‌شود!

وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ

 

فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنزٌ لَّهُمَا

 

 

وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ

 

 

أَن يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا

 

كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ وَمَا

 

فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذَلِكَ تَأْوِيلُ مَا

 

لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا  

 

 

مکارم: و اما آن دیوار، از آن دو نوجوان یتیم در آن شهر بود؛ و زیر آن، گنجی متعلق به آن دو وجود داشت؛ و پدرشان مرد صالحی بود؛ و پروردگار تو می‌خواست آنها به حد بلوغ برسند و گنجشان را استخراج کنند؛ این رحمتی از پروردگارت بود؛ و من آن (کارها) را خودسرانه انجام ندادم؛ این بود راز کارهایی که نتوانستی در برابر آنها شکیبایی به خرج دهی!»

 
 
 
 

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ

 

 

مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا  

 

 

مکارم: و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می‌دهند!

 
 

كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ  

مکارم: چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ  

مکارم: یتیمی از خویشاوندان،

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى  

مکارم: آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ  

مکارم: حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،

فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ  

مکارم: او همان کسی است که یتیم را با خشونت می‌راند،
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم فروردین ۱۳۹۵ساعت 0:2  توسط محمد ضیغم تبار  |