|
بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سوره 3: آل عمران أُوْلَئِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ
وَالْمَلآئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ آنان سزايشان اين است كه لعنت خدا و فرشتگان و مردم همگى برايشان است
شان نزول آیه دستش به خون بى گناهى به نام "محذر بن زياد" آلوده گشت و از ترس مجازات از اسلام برگشت و به مكه فرار كرد (و يازده نفر از پيروان او كه مسلمان شده بودند، نيز مرتد شدند). پس از ورود به مكه از كار خود سخت پشيمان گشت و در انديشه فرو رفت كه در برابر اين جريان چه كند. بالاخره فكرش به اينجا رسيد كه يك نفر را به سوى خويشان خود به مدينه بفرستد تا از پيغمبر (صلي الله عليه و آله) سؤال كند آيا براى او راه بازگشتى وجود دارد يا نه؟ آيات فوق 86 تا 89 شد و قبولى توبه او را با شرايط خاصى اعلام داشت. "حارث بن سويد" خدمت پيامبر (صلي الله عليه و آله) رسيد و مجددا اسلام آورد و تا آخرين نفس به اسلام وفادار ماند (ولى يازده نفر ديگر از پيروان او كه از اسلام برگشته بودند به حال خود باقى ماندند).
+ نوشته شده در یکشنبه دهم شهریور ۱۳۹۲ساعت 23:42 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
