|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 72: الجن وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَن
يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَّصَدًا و در [آسمان] براى شنيدن به كمين مىنشستيم [اما] اكنون هر كه بخواهد به
گوش باشد تير شهابى در كمين خود مىيابد وَأَنَّا لَا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَن فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ
بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا و ما [درست] نمىدانيم كه آيا براى كسانى كه در زمينند بدى خواسته شده
يا پروردگارشان برايشان هدايتخواسته است وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَلِكَ كُنَّا طَرَائِقَ
قِدَدًا و از ميان ما برخى درستكارند و برخى غير آن و ما فرقه هايى گوناگونيم
وَأَنَّا ظَنَنَّا أَن لَّن نُّعجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَن
نُّعْجِزَهُ هَرَبًا و ما مىدانيم كه هرگز نمىتوانيم در زمين خداى را به ستوه آوريم و هرگز
او را با گريز [خود] درمانده نتوانيم كرد «رَصَد» اسم جمع «راصد» به معناى مراقب و نگهبان است. «قِدَد» جمع «قدّ» به معناى بريده شده و «طرائق قددا» به معناى مسلك هاى گوناگون است. از اين آيات استفاده مىشود كه مؤمنان از جنّ، علاوه بر شناخت قرآن، به ضعف خود و عظمت قدرت الهى و قدرت انتخاب و اختيار خود پى بردهاند. 1- نزول قرآن، در آسمانها نيز اثر گذاشت. جنّ قبل از نزول قرآن، اخبار آسمانى را استراق سمع مىكرد و بعد از آن منع شد. <<انّا كنّا نقعد منها... فمن يستمع الآن>> 2- جنّ، آينده بشر و جهان را نمىداند. <<و انّا لا ندرى...>>3- كيفر استراق سمع برخورد شديد است. <<شهاباً رصداً>> 4- در قرآن، خير و نيكى به خدا نسبت داده شده، امّا شرّ و بدى نسبت داده نشده و به صورت فعل مجهول آمده است. <<اشرّ اُريد... اراد بهم ربّهم رشدّا>> 5 - رشد دادن از شئون ربوبيّت است. <<ربّهم رشداً>>6- طبيعت و فطرت جنّ بر فساد و شيطنت نيست، ميان آنان نيز صالح و غير صالح وجود دارد. <<منّا الصّالحون و منّا دون ذلك>> 7- لازمه اختيار و آزادى، گروه گروه شدن است. <<كنّا طرائق قدداً>>8 - نه با مقاومت مىتوان خدا را عاجز كرد و نه با فرار. <<لن نعجز اللّه فى الارض و لن نعجزه هربا>>
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور ۱۳۹۲ساعت 23:52 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
