بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


سوره 4: النساء



وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِم

مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ

أُولَئِكَ رَفِيقًا ﴿69﴾





و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره كسانى


خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [يعنى] با پيامبران


و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند

(69)


شان نزول آیه


يكى از صحابه پيامبر (صلي الله عليه و آله)

به نام" ثوبان" كه نسبت به حضرت محبت و علاقه


  شديدى داشت، روزى با ناراحتي و حال پريشان


خدمت حضرت رسيد. پيامبر (صلي الله عليه و آله)

از سبب ناراحتى اوسؤال نمود، در جواب عرض كرد:


  زمانى كه از شما دور مى ‏شوم و شما


را نمى ‏بينم ناراحت مى ‏شوم، امروز در اين فكر

فرو رفته بودم كه فرداى قيامت اگر من اهل بهشت


باشم،  مسلما در مقام و جايگاه شما نخواهم بود و


  شما را هرگز نخواهم ديد، و اگر اهل بهشت نباشم

كه تكليفم روشن است، بنابراين در هر حال از


  درك حضور شما محروم خواهم شد، با اين حال


چرا افسرده نباشم؟! اين آيات نازل شد و به اينگونه

اشخاص بشارت داد كه افراد مطيع پروردگار در


  بهشت نيز همنشين پيامبران و برگزيدگان خدا

خواهند بود.سپس پيامبر (صلي الله عليه و آله) فرمود:


  به خدا سوگند، ايمان مسلمانى كامل نمى ‏شود مگر


  اينكه مرا از خود و پدر و مادر و همه بستگان بيشتر

دوست دارد،و در برابر گفتار من تسليم باشد.