|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 72: الجن وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا
وَلَدًا و اينكه او پروردگار والاى ما همسر و فرزندى اختيار نكرده است
وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا و [شگفت] آنكه كم خرد ما در باره خدا سخنانى ياوه مىسرايد وَأَنَّا ظَنَنَّا أَن لَّن تَقُولَ الْإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ
كَذِبًا و ما پنداشته بوديم كه انس و جن هرگز به خدا دروغ نمىبندند تفسیر نور ناشى از بزرگى و عظمتى است كه در خانواده براى او قائل مىشوند. «شطط» به معناى سخن ظالمانه و دور از حق است. و مراد از «سفيهنا» يا گروه بىخردان و يا شخص ابليس است كه از جن بود و به خداوند اعتراض كرد و از حق دور شد. 1- اولين گام در رشد، خداشناسى است. <<يهدى الى الرشد - انّه تعالى جدّ ربّنا...>> 2- جن نيز مىداند كه خداوند همسر و فرزند ندارد. <<ما اتّخذ صاحبة و لا ولداً>> 3- همسر و فرزند داشتن دور از شأن يكتايى و بى نيازى خداست. <<تعالى جدّ ربّنا ما اتّخذ صاحبة و لا ولداً>> 4- سخن ناحق گفتن نشانه سفاهت است.< <يقول سفيهنا على اللّه شططا>> 5 - جنّ از افكار و عقايد انسانها آگاه است. <<و انّا ظنّنا ان لن تقول الانس و الجن على اللّه كذباً>>
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور ۱۳۹۲ساعت 0:11  توسط محمد ضیغم تبار
|
|