|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 55: الرحمن وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ و جن را از تشعشعى از آتش خلق كرد فسیر نور و «مارج» به معناى شعله است. قرآن در مورد منشأ آفرينش انسان تعبيرات گوناگونى دارد كه ممكن است اين تعبيرات به مراحل مختلف آن اشاره داشته باشد: 1- خاك. «انّا خلقناكم من تراب»<633> آن بيان شده است، از جمله اينكه مبدأ آفرينش او، باد و آتش است، «خلق الجانّ من مارج من نار» در حالى كه مبدأ آفرينش انسان آب و خاك است. «خلق الانسان من صلصال كالفخّار» خلقت او پيش از خلقت انسان به است، «و الجانّ خلقناه من قبل»<637> و همچون انسان؛ مؤمن و كافر، مذكّر و مؤنث، توالد و تناسل، علم و شعور و قدرت تشخيص حق از باطل را دارند و قادر به انجام كارهايى هستند كه از عهده بشر خارج است و همچنين مرگ و رستاخيز و كيفر و پاداش دارند. 1- نگاه به گذشته، سبب شكوفايى ايمان و تواضع بشر مىگردد. «خلق الانسان من صلصال...» 2- خداوند از مادّه سرد بىروح «صلصال» و مادّه گرم بىروح «مارج»، موجودات زنده مىسازد. «خلق الانسان... خلق الجان...» 3- سرچشمه ى به وجود آمدن انسان، مادّهاى ناچيز و بى ارزش است. «صلصالٍ» (نكره آمدن مى تواند نشانه ناچيز بودن باشد.) 4- جنّ، موجودى واقعى است، نه خرافى، گرچه ما به آن دسترسى نداشته باشيم. «خلق الجانّ من مارج من نار» 5 - جنّ و انس، هر در موجودى زمينى اند و از عناصر مادّى آفريده شده اند. «خلق الانسان من صلصال... خلق الجان من مارج من نار» 6- تكذيبِ نعمت، سبب سرزنش است، از هر كه باشد. «فباىّ آلاء ربّكما تكذّبان»
+ نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور ۱۳۹۲ساعت 0:14 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
