|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 34: سبأ قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا
يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ
مىگويند منزهى تو سرپرست ما تويى نه آنها بلكه جنيان را مىپرستيدند
بيشترشان به آنها اعتقاد داشتند فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنتُم بِهَا
تُكَذِّبُونَ اكنون براى يكديگر سود و زيانى نداريد و به كسانى كه ستم كردهاند مىگوييم بچشيد عذاب آتشى را كه آن را دروغ مىشمرديد
ولى اكثر آنان جنّ را به خاطر امان از شرور مىپرستيدند. <71>
پرستش فرشتگان، از شيطان پيروى مىكردند.
2- تولّى نسبت به خداوند و تبرّى از غير خداوند در كنار يكديگر است. (انت وليّنا من دونهم)
+ نوشته شده در جمعه یکم شهریور ۱۳۹۲ساعت 23:43 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
