|
بسم الله الرحمن الرحیم
1) سورة البقرة آيه 107 :
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ
وَالْأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ
مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
آیا نمی‌دانستی که حکومت آسمانها و زمین، از آن
خداست؟! (و حق دارد هر گونه تغییر و تبدیلی در احکام
خود طبق مصالح بدهد؟!) و جز خدا، ولی و یاوری برای
شما نیست. (و اوست که مصلحت شما را می‌داند
و تعیین می‌کند).
2) سورة البقرة آيه 120 :
وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى
حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ
هُوَ الْهُدَىوَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ
الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ
مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
 هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد،
(تا به طور کامل، تسلیم خواسته‌های آنها شوی، و)
از آیین (تحریف یافته) آنان، پیروی کنی.
بگو: «هدایت، تنها هدایت الهی است!»
و اگر از هوی و هوسهای آنان پیروی کنی،
بعد از آنکه آگاه شده‌ای، هیچ سرپرست و یاوری
از سوی خدا برای تو نخواهد بود.
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ
الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا
أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ
النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ
النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
مکارم: خداوند، ولی و سرپرست کسانی است
که ایمان آورده‌اند؛
آنها را از ظلمتها، به سوی نور بیرون می‌برد.
(اما) کسانی که کافر شدند،
اولیای آنها طاغوتها هستند؛
که آنها را از نور، به سوی ظلمتها بیرون می‌برند؛
آنها اهل آتشند و همیشه در آن خواهند ماند.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ
إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب
بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ
أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ
وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ
رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِن كَانَ
الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا
أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ
بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن
رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ
وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ
أَن تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا
الْأُخْرَى وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا
وَلَا تَسْأَمُوا أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا
إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللَّهِ وَ
أَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلَّا تَرْتَابُوا إِلَّا
أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا
بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا
وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ
وَلَا شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ
بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ
بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که بدهی
مدّت‌داری (به خاطر وام یا داد و ستد) به یکدیگر پیدا کنید
، آن را بنویسید! و باید نویسنده‌ای از روی عدالت،
(سند را) در میان شما بنویسد! و کسی که قدرت
بر نویسندگی دارد، نباید از نوشتن -همان طور که
خدا به او تعلیم داده- خودداری کند! پس باید بنویسد،
و آن کس که حق بر عهده اوست، باید املا کند، و از
خدا که پروردگار اوست بپرهیزد، و چیزی را فروگذار
ننماید! و اگر کسی که حق بر ذمه اوست، سفیه
(یا از نظر عقل) ضعیف (و مجنون) است، یا
(به خاطر لال بودن،) توانایی بر املاکردن ندارد،
باید ولیّ او (به جای او،) با رعایت عدالت، املا کند!
و دو نفر از مردان (عادل) خود را (بر این حقّ) شاهد
بگیرید! و اگر دو مرد نبودند، یک مرد و دو زن، از کسانی
که مورد رضایت و اطمینان شما هستند، انتخاب کنید!
(و این دو زن، باید با هم شاهد قرار گیرند،) تا اگر یکی
انحرافی یافت، دیگری به او یادآوری کند. و شهود نباید
به هنگامی که آنها را (برای شهادت) دعوت می‌کنند،
خودداری نمایند! و از نوشتن (بدهیِ خود،) چه کوچک
باشد یا بزرگ، ملول نشوید (هر چه باشد بنویسید)!
این، در نزد خدا به عدالت نزدیکتر، و برای شهادت
مستقیم تر، و برای جلوگیری از تردید و شک
(و نزاع و گفتگو) بهتر می‌باشد؛ مگر اینکه داد
و ستد نقدی باشد که بین خود، دست به دست
می‌کنید. در این صورت، گناهی بر شما نیست که
آن را ننویسید. ولی هنگامی که خرید و فروش
(نقدی) می‌کنید، شاهد بگیرید! و نباید به نویسنده
و شاهد، (به خاطر حقگویی،) زیانی برسد
(و تحت فشار قرار گیرند)! و اگر چنین کنید، از فرمان
پروردگار خارج شده‌اید. از خدا بپرهیزید! و خداوند
به شما تعلیم می‌دهد؛ خداوند به همه چیز داناست.
لَّا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن
دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ
مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَن تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً
وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
افراد باایمان نباید به جای مؤمنان، کافران را دوست
و سرپرست خود انتخاب کنند؛
و هر کس چنین کند، هیچ رابطه‌ای با خدا ندارد
(و پیوند او بکلّی از خدا گسسته می‌شود)؛
مگر اینکه از آنها بپرهیزید
(و به خاطر هدفهای مهمتری تقیّه کنید).
خداوند شما را از (نافرمانی) خود، برحذر می‌دارد؛
و بازگشت (شما) به سوی خداست.
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ
وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَ اللَّهُ
وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ
مکارم: سزاوارترین مردم به ابراهیم، آنها هستند
که از او پیروی کردند،
و (در زمان و عصر او، به مکتب او وفادار بودند؛ همچنین)
این پیامبر و کسانی که (به او) ایمان آورده‌اند
(از همه سزاوارترند)؛
و خداوند، ولیّ و سرپرست مؤمنان است.
إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا
وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا
وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
(و نیز به یاد آور) زمانی را که دو طایفه از شما تصمیم
گرفتند سستی نشان دهند (و از وسط راه بازگردند)؛
و خداوند پشتیبان آنها بود
(و به آنها کمک کرد که از این فکر بازگردند)؛
و افراد باایمان، باید تنها بر خدا توکّل کنند!
إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ
أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن
كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
این فقط شیطان است که پیروان خود را
(با سخنان و شایعات بی‌اساس،) می‌ترساند.
از آنها نترسید! و تنها از من بترسید اگر ایمان دارید!
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۴ساعت 17:27 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
