|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 15: الحجر وَالْجَآنَّ خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ السَّمُومِ و پيش از آن جن را از آتشى سوزان و بىدود خلق كرديم
در آن دميده شود، صداى صوت از آن برخاسته مىشود. <460> كلمه «حَمَأ» به گِل تيره رنگ و كلمه «مسنون» به معناى متغير است. كلمه «سموم» به باد داغى گفته مىشود كه مثل سمّ در عمق جان انسان اثر مىگذارد. اين آيه، يا اشاره به آفرينش اولين انسان يعنى حضرت آدم است <461> و يا مراد سير آفرينش همه انسانهاست كه مواد زمين از طريق غذا و نطفه به صورت انسان درمىآيد، همانگونه كه در سوره كهف آيه 37 مىخوانيم كه انسان در آغاز خاك، سپس نطفه و سپس به صورت انسان درمىآيد. <462> در فرهنگ قرآن، جن موجودى مكلف است كه مورد خطاب خداوند قرار گرفته است، «يا معشر الجن و الانس» و قرآن را مىفهمد. در اولين آيه از سوره جن مىخوانيم: «استمع نفر من الجنّ» گروهى از جن قرآن را گوش كردند. جن همانند انسان داراى شهوت است. <463> وطبق اين آيه آفرينش آن از آتش و قبل از انسان بوده است چنانكه ابليس از جنّ است، «كان من الجنّ» وهمانند ديگر كافران از جن به دوزخ مىرود. <464> ندارد
+ نوشته شده در جمعه یکم شهریور ۱۳۹۲ساعت 1:12 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
